कूर्मपुराणम्

विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसन्ति पुनः पुनः

स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

यां प्राप्य कृतकृत्यः स्यादिति मन्यन्ति पण्डताः

प्राप्यते गतिरुत्कृष्टा याविमुक्ते तु लभ्यते

भेषजं परमं तेषामविमुक्तं विदुर्बुधाः

अविमुक्तं परं तत्त्वमविमुक्तं परं शिवम्

तेषां तत्परमं ज्ञानं ददाम्यन्ते परं पदम्

केदारं भद्रकर्णं च गया पुष्करमेव च

प्रभासं विजयेशानं गोकर्णं भद्रकर्णकम्

न यास्यन्ति परं मोक्षं वाराणस्यां यथा मृताः

प्रविष्टा नाशयेत् पापं जन्मान्तरशतैः कृतम्

व्रतानि सर्वमेवैतद् वाराणस्यां सुदुर्लभम्

वायुभक्षश्च सततं वाराणस्यां स्तितो नरः

वाराणसीं समासाद्य पुनाति सकलं नरः

सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते विज्ञेया गणेश्वराः

प्राप्यते तत् परं स्थानं सहस्त्रेणैव जन्मना

ते विन्दन्ति परं मोक्षमेकेनैव तु जन्मना

अविमुक्तं समासाद्य नान्यद् गच्छेत् तपोवनम्

तदेव गुह्यं गुह्यानामेतद् विज्ञाय मुच्यते

या गतिर्विहिता सुभ्रु साविमुक्ते मृतस्य तु

पुरी वाराणसी तेभ्यः स्थानेभ्यो ह्यधिकाशुभा

व्याचष्टे तारकं ब्रह्म तत्रैव ह्यविमुक्तकम्

एकेन जन्मना देवि वाराणस्यां तदाप्नुयात्

यथाविमुक्तादित्ये वाराणस्यां व्यवस्थितम्

तत्रैव संस्थितं तत्त्वं नित्यमेवाविमुक्तकम्

यत्र नारायणो देवो महादेवो दिवेश्वरः

उपासते मां सततं देवदेवं पितामहम्

वाराणसीं समासाद्य ते यान्ति परमां गतिम्

वाराणस्यां महादेवाज्ज्ञानं लब्ध्वा विमुच्यते