कूर्मपुराणम्

वस्त्राणि ते प्रसूयन्ते फलान्याभरणानि च

अमाक्षिकं महावीर्यं पुटके पुटके मधु

हृष्टपुष्टास्तया सिद्ध्या सर्वा वै विगतज्वराः

वृक्षांस्तान् पर्यगृह्णन्त मधु चामाक्षिकं बलात्

प्रणष्टामधुना सार्धं कल्पवृक्षाः क्वचित् क्वचित्

द्वन्द्वैः संपीड्यमानास्तु चक्रुरावरणानि च

नष्टेषु मधुना सार्धं कल्पवृक्षेषु वै तदा

वार्तायाः साधिका ह्यन्या वृष्टिस्तासां निकामतः

अवहन् वृष्टिसंतत्या स्त्रोतः स्थानानि निम्नगाः

अपां भूणेश्च संयोगादोषध्यस्तास्तदाभवन्

ऋतुपुष्पफलैश्चैव वृक्षगुल्माश्च जज्ञिरे

अवश्यं भाविनार्ऽथे न त्रेतायुगवशेन वै

वृक्षगुल्मौषधीश्चैव प्रसह्य तु यथाबलम्

पितामहनियोगेन दुदोह पृथिवीं पृथुः

वसुदारधनाद्यांस्तु बलात् कालबलेन तु

ससर्ज क्षत्रियान् ब्रह्मा ब्राह्मणानां हिताय च

यज्ञप्रवर्तनं चैव पशुहिंसाविवर्जितम्

रागो लोभस्तथा युद्धं तत्त्वानामविनिश्चयः

वेदव्यासैश्चतुर्धा तु व्यस्यते द्वापरादिषु

मन्त्रब्राह्मणविन्यासैः स्वरवर्णविपर्ययैः

सामान्याद् वैकृताच्चैवदृष्टिभेदैः क्वचित् क्वचित्

इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि सुव्रत

वाङ्मनः कायजैर्दुः सैर्निर्वेदो जायते नृणाम्

विचारणाच्च वैराग्यं वैराग्याद् दोषदर्शनम्

एषा रजस्तमोयुक्ता वृत्तिर्वै द्वापरे स्मृता

द्वापरे व्याकुलीभूत्वा प्रणश्यति कलौ युगे

साधयन्ति नरा नित्यं तमसा व्याकुलीकृताः

अनावृष्टिभयं घोरं देशानां च विपर्ययः

अनृतं वदन्ति ते लुब्धास्तिष्ये जाताः सुदुः प्रजाः