कूर्मपुराणम्

पार्थः परमधर्मात्मा पाण्डवः शत्रुतापनः

अपश्यत् पथि गच्छन्तं कृष्णद्वैपायनं मुनिम्

पपात दण्डवद् भूमौ त्यक्त्वा शोकं तदार्ऽजुनः

इदानीं गच्छसि क्षिप्रं कं वा देशं प्रति प्रभो

इदानीं मम यत् कार्यं ब्रूहि पद्मदलेक्षण

उपविश्य नदीतिरे शिष्यैः परिवृतो मुनिः

ततो गच्छामि देवस्य वाराणसीं महापुरीम्

भविष्यन्ति महापापा वर्णाश्रमविवर्जिताः

सर्वपापप्रशमनं प्रायश्चित्तं कलौ युगे

भविष्यन्ति महात्मानो धार्मिकाः सत्यवादिनः

पालयाद्य परं धर्मं स्वकीयं मुच्यसे भयात्

पृष्टवान् प्रणिपत्यासौ युगधर्मान् द्विजोत्तमाः

प्रणम्य देवमीशानं युगधर्मान् सनातनान्

न शक्यते मया पार्थ विस्तरेणाभिभाषितुम्

तृतीयं द्वापरं पार्थ चतुर्थं कलिरुच्यते

द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेव कलौ युगे

द्वापरे दैवतं विष्णुः कलौ रुद्रो महेश्वरः

पूज्यते भगवान् रुद्रश्चतुर्ष्वपि पिनाकधृक्

त्रिपादहीनस्तिष्ये तु सत्तामात्रेण तिष्ठति

प्रजास्तृप्ताः सदा सर्वाः सदानन्दाश्च भोगिनः

तुल्यमायुः सुखं रूपं तासां तस्मिन् कृते युगे

ध्याननिष्ठास्तपोनिष्ठा महादेवपरायणाः

पर्वतोदधिवासिन्यो ह्यनिकेतः परन्तप

तस्यां सिद्धौ प्रणष्टायामन्या सिद्धिरवर्तत

मेघेभ्यः स्तनयित्नुभ्यः प्रवृत्तं वृष्टिसर्जनम्

प्रादुरासंस्तदा तासां वृक्षा वै गृहसंज्ञिताः

वर्तयन्ति स्म तेभ्यस्तास्त्रेतायुगमुखे प्रजाः

रागलोभात्मको भावस्तदा ह्याकस्मिको ऽभवत्

प्रणश्यन्ति ततः सर्वे वृक्षास्ते गृहसंज्ञिताः