प्रबोधार्थं स्वयं कृष्ण वक्तुमर्हसि सांप्रतम्
मध्ये चैकार्णवे तस्मिन् शङ्खचक्रगदाधरः
सहस्त्रबाहुर्युक्तात्मा शयितो ऽहं सनातनः
कोटिसूर्यप्रतीकाशं भ्राजमानं श्रियावृतम्
कृष्णाजिरधरं देवमृग्यजुः सामभिः स्तुतम्
व्याजहार स्वयं ब्रह्मा स्मयमानो महाद्युतिः
अहं कर्ता हि लोकानां स्वयंभूः प्रपितामहः
अहं कर्तास्मि लोकानां संहर्ता च पुनः पुनः
प्रबोधार्थं परं लिङ्गं प्रादुर्भूतं शिवात्मकम्
क्षयवृद्धिविनिर्मुक्तमादिमध्यान्तवर्जितम्
अन्तमस्य विजानीम ऊर्ध्वं गच्छे ऽहमित्यजः
पितामहो ऽप्यहं नान्तं ज्ञातवन्तौ समाः शतम्
मायया मोहितौ तस्य ध्यायन्तौ विश्वमीश्वरम्
प्रह्वाञ्जलिपुटोपेतौ शंभुं तुष्टुवतुः परम्
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
नमः शिवाय शान्ताय ब्रह्मणे लिङ्गमूर्तये
भाति देवो महायोगी सूर्यकोटिसमप्रभः
सहस्त्रहस्तचरणः सूर्यसोमाग्निलोचनः
व्यालयज्ञोपवीतश्च मेघदुन्दुभिनिः स्वनः
पश्येतं मां महादेवं भयं सर्वं प्रमुच्यताम्
वामपार्श्वे च मे विष्णुः पालको हृदये हरः
आलिङ्ग्य देवं ब्रह्माणं प्रसादाभिमुखो ऽभवत्
ऊचतुः प्रेक्ष्य तद्वक्त्रं नारायणपितामहौ
भक्तिर्भवतु नौ नित्यं त्वयि देव महेश्वरे