उपकुर्वाणको ज्ञेयो नैष्ठिको मरणान्तिकः
कुटुम्बभरणे यत्तः साधको ऽसौ गृही भवेत्
एकाकी यस्तु विचरेदुदासीनः स मौक्षिकः
स्वाध्याये चैव निरतो वनस्थस्तापसो मतः
सांन्यासिकः स विज्ञेयो वानप्रस्थाश्रमे स्थितः
ज्ञानाय वर्तते भिक्षुः प्रोच्यते पारमेष्ठिकः
सम्यग् दर्शनसंपन्नः स योगी भिक्षुरुच्यते
कर्मसन्यासिनः केचित् त्रिविधाः परामेष्ठिकाः
तृतीयोत्याश्रमी प्रोक्ती योगमुत्तममास्थितः
तृतीये चान्तिमा प्रोक्ता भावना पारमेश्वरी
सर्वेषु वेदशास्त्रेषु पञ्चमो नोपपद्यते
दक्षादीन् प्राह विश्वात्मा सृजध्वं विविधाः प्रजाः
असृजन्त प्रजाः सर्वा देवमानुषपूर्विकाः
अहं वै पालयामीदं संहरिष्यति शूलभृत्
रजः सत्त्वतमोयोगात् परस्य परमात्मनः
अन्योन्यं प्रणताश्चैव लीलया परमेश्वराः
तिस्त्रस्तु भावना रुद्रे वर्तन्ते सततं द्विजाः
द्वितीया ब्रह्मणः प्रोक्ता देवस्याक्षरभावना
विभज्यस्वेच्छयात्मानं सो ऽन्यर्यामीश्वरः स्थितः
पुरुषः परतो ऽव्यक्ताद् ब्रह्मत्वं समुपागमत्
एकस्यैव स्मृतास्तिस्त्रस्तनूः कार्यवशात् प्रभोः
यदीच्छेदचिरात् स्थानं यत्तन्मोक्षाख्यमव्ययम्
पूजयेद् भावयुक्तेन यावज्जीवं प्रतिज्ञया
आश्रमो वैष्णवो ब्राह्मो हराश्रम इति त्रयः
ध्यायेदथार्चयेदेतान् ब्रह्मविद्यापरायणः
सितेन भस्मना कार्यं ललाटे तु त्रिपुण्ड्रकम्
धारयेत् सर्वदा शूलं ललाटे गन्धवारिभिः
तेषां ललाटे तिलकं धारणीयं तु सर्वदा
उपर्यधो भावयोगात् त्रिपुण्ड्रस्य तु धारणात्
धृतं त्रिशूलधरणाद् भवत्येव न संशयः