कूर्मपुराणम्

समारेभे तपः कर्तुं तपोनिधिररिन्दमः

दृष्ट्वा लेभे सुतं रुद्रं तप्त्वा तीव्रं महत् तपः

तताप घोरं पुत्रार्थं निदानं तपसस्तपः

चचार स्वात्मनो मूलं बोधयन् भावमैश्वरम्

आश्रमं तूपमन्योर्वै मुनीन्द्रस्य महात्मनः

शङ्खचक्रगदापाणिः श्रीवत्सकृतलक्षणः

ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं वेदघोषनिनादितम्

विमलस्वादुपानीयैः सरोभिरुपशोभितम्

ऋषिकैरृषिपुत्रैश्च महामुनिगणैस्तथा

योगिभिर्ध्याननिरतैर्नासाग्रगतलोचनैः

नदीभिरभितो जुष्टं जापकैर्ब्रह्मवादिभिः

प्रशान्तैः सत्यसंकल्पैर्निः शोकैर्निरुपद्रवैः

सेवितं तापसैर्नित्य ज्ञानिभिर्ब्रह्मचारिभिः

गङ्गा भगवती नित्यं वहत्येवाघनाशिनी

प्रणामेनाथ वचसा पूजयामास माधवः

प्रणेमुर्भक्तिसंयुक्ता योगिनां परमं गुरुम्

प्रोचुरन्योन्यमव्यक्तमादिदेवं महामुनिम्

अगच्छत्यधुना देवः पुराणपुरुषः स्वयम्

अमूर्तो मूर्तिमान् भूत्वा मुनीन् द्रष्टुमिहागतः

अनादिरक्षयो ऽनन्तो महाभूतो महेश्वरः

ययौ स तूर्णं गोविन्दः स्थानं तस्य महात्मनः

चकार देवकीसूनुर्देवर्षिपितृतर्पणम्

लिङ्गानि पूजयामास शंभोरमिततेजसः

पूजयाञ्चक्रिरे पुष्पैरक्षतैस्तत्र वासिनः

तस्थिरे निश्चलाः सर्वे शुभाङ्गं तन्निवासिनः

दृष्ट्वा समीहितान्यासन् निष्क्रामन्ति पुराहिरम्

आदाय पुष्पवर्याणि मुनीन्द्रस्याविशद् गृहम्

जटाचीरधरं शान्तं ननाम शिरसा मुनिम्

आसने चासयामास योगिनां प्रथमातिथिम्