कूर्मपुराणम्

अशिक्षयदमित्रघ्नः प्रियां तां भ्रान्तलोचनाम्

रूपलावण्यसंपन्नां ह्रीमतीमपि कन्यकाम्

शिक्षयामास विधिवद् गानविद्यां च कन्यकाम्

उद्ववाहात्मजां कन्यां गन्धर्वाणां तु मानसीम्

वीणावादनतत्त्वज्ञान् गानशास्त्रविशारदान्

पूजयामास गानेन देवं त्रिपुरनाशनम्

सुबाहुर्नाम गन्धर्वस्तामादाय ययौ पुरीम्

सुषेणवीरसुग्रीवसुभोजनरवाहनाः

पुनर्वसुश्चाभिजितः संबभूवाहुकः सुतः

देवकस्य सुता वीरा जज्ञिरे त्रिदशोपमाः

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ

देवकी चापि तासां तु वरिष्ठाभूत् सुमध्यमा

सुभूमी राष्ट्रपालश्च तुष्टिमाञ्छङ्कुरेव च

तस्य शूरः शमिस्तस्मात् प्रतिक्षत्रस्ततो ऽभवत्

स शूरस्तत्सुतो धीमान् वसुदेवो ऽथ तत्सुतः

बभूव देवकीपुत्रो देवैरभ्यर्थितो हरिः

असूत पत्नी संकर्षं रामं ज्येष्ठं हलायुधम्

हलायुधः स्वयं साक्षाच्छेषः संकर्षणः प्रभुः

बभूत तस्यां देवक्यां रोहिण्यामपि माधवः

नियोगाद् वासुदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्

प्रागेव कंसस्तान् सर्वान् जघान मुनिपुङ्गवाः

ऋजुदासो भद्रदासः कीर्तिमानपि पूर्वजः

असूत रामं लोकेशं बलभद्रं हलायुधम्

असूत देवकी कृष्णं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्

तस्यामुत्पादयामास पुत्रौ द्वौ निशठोल्मुकौ

बभूवुरात्मजास्तासु शतशो ऽथ सहस्त्रशः

चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शङ्ख एव च

विशिष्टाः सर्वपुत्राणां संबभूवुरिम् सुताः

जाम्बवत्यब्रवीत् कृष्णं भार्या तस्य शुचिस्मिता