कूर्मपुराणम्

पुण्यश्लोको महाराजस्तेन वै तत्प्रवर्तितम्

ज्येष्ठं च भजमानाख्यं धनुर्वेदविदां वरम्

पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति प्रभुः

धार्मिको रूपसंपन्नस्तत्त्वज्ञानरतः सदा

तेषां प्रधानौ विख्यातौ निमिः कृकण एव च

वृष्णेः सुमित्रो बलवाननमित्रः शिनस्तथा

प्रसेनस्तु महाभागः सत्राजिन्नाम चोत्तमः

सत्यवान् सत्यसंपन्नः सत्यकस्तत्सुतो ऽभवत्

कुणिस्तस्य सुतो धीमांस्तस्य पुत्रो युगन्धरः

जज्ञाते तनयौ पृश्नेः श्वफल्कश्चित्रकश्च ह

उपमङ्गुस्तथा मङ्गुरन्ये च बहवः सुताः

उपदेवश्च पुण्यात्मा तयोर्विश्वप्रमाथिनौ

अश्वग्रीवः सुबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ

कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्

कपोतरोमा विपुलस्तस्य पुत्रो विलोमकः

ख्यायते तस्य नामानुरनोरानकदुन्दुभिः

वरं तस्मै ददौ देवो ब्रह्मा लोकमहेश्वरः

गुरोरभ्यधिकं विप्राः कामरूपित्वमेव च

पूजयामास गानेन स्थाणुं त्रिदशपूजितम्

कन्यारत्नं ददौ देवो दुर्लभं त्रिदशैरपि

अशिक्षयदमित्रघ्नः प्रियां तां भ्रान्तलोचनाम्

रूपलावण्यसंपन्नां ह्रीमतीमपि कन्यकाम्

शिक्षयामास विधिवद् गानविद्यां च कन्यकाम्

उद्ववाहात्मजां कन्यां गन्धर्वाणां तु मानसीम्

वीणावादनतत्त्वज्ञान् गानशास्त्रविशारदान्

पूजयामास गानेन देवं त्रिपुरनाशनम्

सुबाहुर्नाम गन्धर्वस्तामादाय ययौ पुरीम्

सुषेणवीरसुग्रीवसुभोजनरवाहनाः

पुनर्वसुश्चाभिजितः संबभूवाहुकः सुतः