कूर्मपुराणम्

स्वपादैर्विमितं देशमयाचत बलिं त्रिभिः

आचामयित्वा भृङ्गारमादाय स्वर्णनिर्मितम्

निपातयामास जलं सुशीतलम्

प्रकर्तुकामः शरणं प्रपन्नम्

ये तत्र लोके निवसन्ति सिद्धाः

जगाम दिव्यावरणानि भूयः

गङ्गेत्युक्ता ब्रह्मणा व्योमसंस्था

दृष्ट्वा देवास्तत्र तत्र स्तुवन्ति

स्वचेतसा यं प्रणमन्ति देवाः

लोकत्रयं भवता भावदत्तम्

त्रिविक्रमायामितविक्रमाय

पातालमूलं प्रविशेति भूयः

प्रवेक्ष्यसे कल्पदाहे पुनर्माम्

पुरन्दराय त्रैलोक्यं ददौ विष्णुरुरुक्रमः

ब्रह्मा शक्रो ऽथ भगवान् रुद्रादित्यमरुद्गणाः

पश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवान्तरधीयत

प्रह्लादेनासुरवरैर्विष्णुना विष्णुतत्परः

पूजाविधानं प्रह्लादं तदाहासौ चकार सः

प्रणतगतिं प्रणिधाय कर्मयोगम्

स देवकार्याणि सदा करोति पुरुषोत्तमः

तेषां प्रधानो द्युतिमान् बाणो नाम महाबलः

त्रैलोक्यं वशमानीय बाधयामास वासवम्

त्वदीयो बाधते ह्यस्मान् बाणो नाम महासुरः

ददाह बाणस्य पुरं शरेणैकेन लीलया

ययौ शरणमीशानं गोपतिं नीललोहितम्

निर्गत्य तु पुरात् तस्मात् तुष्टाव परमेश्वरम्

गाणपत्येन बाणं तं योजयामास भावतः

स्वर्भानुर्वृषपर्वा च प्राधान्येन प्रकीर्तिताः

अनेकशिरसां तद्वत् खेचराणां महात्मनाम्