कूर्मपुराणम्

नमो वासुदेवाय तुभ्यं नमस्ते

नमस्ते वराहाय भूयो नमस्ते

प्रभो विश्वयोने ऽथ भूयो नमस्ते

शिवायैकरूपाय भूयो नमस्ते

तोषितश्छन्दयामास वरेण प्रहसन्निव

त्वामेव पुत्रं देवानां हिताय वरये वरम्

दत्त्वा वरानप्रमेयस्तत्रैवान्तरधीयत

दधार गर्भं देवानां माता नारायणं स्वयम्

उत्पाता जज्ञिरे घोरा बलेर्वैरोचनेः पुरे

प्रह्लादमसुरं वृद्धं प्रणम्याह पितामहम्

किमुत्पाता भवेत् कार्यमस्माकं किंनिमित्तकाः

नमस्कृत्य हृषीकेशमिदं वचनमब्रवीत्

दधारासुरनाशार्थं माता तं त्रिदिवौकसाम्

स वासुदेवो देवानां मातुर्देहं समाविशत्

स विष्णुरदितेर्देहं स्वेच्छयाद्य समाविशत्

सो ऽवतीर्णो महायोगी पुराणपुरुषो हरिः

सत्तामात्रात्मरूपो ऽसौ विष्णुरंशेन जायते

माया भगवती लक्ष्मीः सो ऽवतीर्णो जनार्दनः

ब्रह्मा संजायते विष्णुरंशेनैकेन सत्त्वभृत्

तमेव गच्छ शरणं ततो यास्यसि निर्वृतिम्

जगाम शरणं विश्वं पालयामास धर्मतः

असूत कश्यपाच्चैनं देवमातादितिः स्वयम्

नीलमेघप्रतीकाशं भ्राजमानं श्रियावृतम्

उपेन्द्रमिन्द्रप्रमुखा ब्रह्मा चर्षिगमैर्वृतः

समाचारं भरद्वाजात् त्रिलोकाय प्रदर्शयन्

स यत् प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते

यज्ञैर्यज्ञेश्वरं विष्णुमर्चयामास सर्वगम्

ब्रह्मर्षयः समाजग्मुर्यज्ञवाटं महात्मनः

आस्थाय वामनं रूपं यज्ञदेशमथागमत्