कूर्मपुराणम्

तारकः पुरुषो ह्यात्मा केवलं परमं पदम्

सान्ता सत्या सदानन्दा परं पदमिति श्रुतिः

एषैव सर्वभूतानां गतीनामुत्तमा गतिः

पश्याम्यशेषमेवेदं यस्तद् वेद स मुच्यते

एकमेव विजानीध्वं ततो यास्यथ निर्वृतिम्

ये भिन्नदृष्ट्यापीशानं पूजयन्तो न मे प्रियाः

पच्यमाना न मुच्यन्ते कल्पकोटिशतैरपि

यथावदिह विज्ञाय ध्येयः सर्वापदि प्रभुः

नेमुर्नारायणं देवं देवीं च हिमशैलजाम्

भवानीपादयुगले नारायणपदाम्बुजे

न पश्यन्ति जगत्सूतिं तद्भुतमिवाभवत्

मोहितो गिरिजां देवीमाहर्तुं गिरिमाययौ

तत्रैवाविरभूद् दैत्यैर्युद्धाय पुरुषोत्तमः

स कालरुद्रो ऽभिजगाम देवः

जगाम देवो ऽपि सहस्त्रबाहुः

स्त्रिलोकदृष्टिर्भगवानिवार्कः

पपात देवोपरि पुष्पवृष्टिः

र् गणैरशेषैरमपप्रधानैः

विमानमारुह्य विहीनसत्त्वः

व्याजहार महादेवं भैरवं भूतिभूषणम्

त्वामृते भगवान् शक्तो हन्ता नान्यो ऽस्य विद्यते

स्तूयते विविधैर्मन्त्रर्वेदविद्भिर्विचक्षणैः

निरीक्ष्य विष्णुं हनने दैत्यन्द्रस्य मतिं दधौ

स्तुवन्ति भैरवं देवमन्तरिक्षचरा जनाः

त्वमग्निः सर्वभूतानामन्तश्चरसि नित्यशः

त्वं ब्रह्मा त्वं महादेवस्त्वं धाम परमं पदम्

महाविभूतिर्देवेशो जयाशेषजगत्पते

त्रिशूलाग्रेषु विन्यस्य प्रननर्त सतां गतिः

प्रणेमुरीश्वरं देवं भैरवं भवमोचकम्