कूर्मपुराणम्

किमेतेषां भवेत् कार्यं प्राह पुण्यैषिणामिति

गोपतिं प्राह विप्रेन्द्रानालोक्य प्रणतान् हरिः

संगच्छते महादेव धर्मो वेदाद् विनिर्बभौ

अस्माभिः सर्व एवेमे गन्तारो नरकानपि

विमोहनाय शास्त्राणि करिष्यामो वृषध्वज

चकार मोहशास्त्राणि केशवो ऽपि शिवेरितः

पञ्चरात्रं पाशुपतं तथान्यानि सहस्त्रशः

पतन्तो निरये घोरे बहून् कल्पान् पुनः पुनः

वर्तध्वं मत्प्रसादेन नान्यथा निष्कृतिर्हि वः

आदेशं प्रत्यपद्यन्त शिरसासुरविद्विषोः

शिष्यानध्यापयामासुर्दर्शयित्वा फलानि तु

चकार शङ्करो भिक्षां हितायैषां द्विजैः सह

विमोहयंल्लोकमिमं जटामण्डलमण्डितः

नियोज्याङ्गभवं रुद्रं भैरवं दुष्टनिग्रहे

संस्थाप्य तत्र गणपान् देवानिन्द्रपुरोगमान्

स्त्रीरूपधारी नियतं सेवते स्म महेश्वरीम्

सिषेविरे महादेवीं स्त्रीवेशं शोभनं गताः

द्वारदेशे गणाध्यक्षो यथापूर्वमतिष्ठत

आहर्तुकामो गिरिजामाजगामाथ मन्दरम्

न्यषेधयदमेयात्मा कालरूपधरो हरः

शूलेनोरसि तं दैत्यमाजघान वृषध्वजः

नन्दिषेणादयो दैत्यैरन्धकैरभिनिर्जिताः

विनायको मेघवाहः सोमनन्दी च वैद्युतः

युयुधुः शूलशक्त्यृष्टिगिरिकूटपरश्वधैः

दैत्येन्द्रेणातिबलिना क्षिप्तास्ते शतयोजनम्

कालसूर्यप्रतीकाशा भैरवं त्वभिदुद्रुवुः

युयोध भैरवो रुद्रः शूलमादाय भीषणम्

जगाम शरणं देवं वासुदेवमजं विभुम्

देवीपार्श्वस्थितो देवो विनाशायामरद्विषाम्