कूर्मपुराणम्

रसातलगतो देवो नारदाद्यैर्महर्षिभिः

सन्निधौ देवराजस्य तद् वक्ष्ये भवतामहम्

पुराणश्रवणं विप्राः कथनं च विशेषतः

उपाख्यानमथैकं वा ब्रह्मलोके महीयते

उक्तं देवाधिदेवेन श्रद्धातव्यं द्विजातिभिः

वक्ष्यमाणं मया सर्वमिन्द्रद्युम्नाय भाषितम्

पुराणं पुण्यदं नृणां मोक्षधर्मानुकीर्तनम्

उपास्य विपुलां निद्रां भोगिशय्यां समाश्रितः

ततो मे सहसोत्पन्नः प्रसादो मुनिपुङ्गवा

तदन्तरे ऽभवत् क्रोधः कस्माच्चित् कारणात् तदा

तेजसा सूर्यसंकाशस्त्रैलोक्यं संहरन्निव

सुरूपा सौम्यवदना मोहिनी सर्वदेहिनाम्

दिव्यकान्तिसमायुक्ता दिव्यमाल्योपशोभिता

स्वधाम्ना पूरयन्तीदं मत्पार्श्वं समुपाविशत्

येनेयं विपुला सृष्टिर्वर्धते मम माधव

मोहयित्वा ममादेशात् संसारे विनिपातय

अक्रोधनान् सत्यपरान् दूरतः परिवर्जय

जापिनस्तापसान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय

महायज्ञपरान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय

स्वाध्यायेनेज्यया दूरात् तान् प्रयत्नेन वर्जय

प्राणायामादिषु रतान् दूरात् परिहरामलान्

अथर्वशिरसो ऽध्येतृन् धर्मज्ञान् परिवर्जय

ईश्वराराधनरतान् मन्नियोगान्न मोहय

यथादेशं चकारासौ तस्माल्लक्ष्मीं समर्चयेत्

अर्चिता भगवत्पत्नी तस्माल्लक्ष्मीं समर्चयेत्

चराचराणि भूतानि यथापूर्वं ममाज्ञया

दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद् योगविद्यया

ब्रह्मवादिन एवैते मरीच्याद्यास्तु साधकाः

वैश्यानूरुद्वयाद् देवः पादार्छूद्रान् पितामहः