कूर्मपुराणम्

त्रातुमर्हस्यनन्तेश त्राता हि परमेश्वरः

प्रोवाचोन्निद्रपद्माक्षः पीतवासासुरद्विषः

इमं देशमनुप्राप्ताः किं वा कार्यं करोमि वः

बाधते भगवन् दैत्यो देवान् सर्वान् सहर्षिभिः

हन्तुमर्हसि सर्वेषां त्वं त्रातासि जगन्मय

वधाय दैत्यमुख्यस्य सो ऽसृजत् पुरुषं स्वयम्

शङ्खचक्रगदापाणिं तं प्राह गरुडध्वजः

इमं देशं समागन्तुं क्षिप्रमर्हसि पौरुषात्

महापुरुषमव्यक्तं ययौ दैत्यमहापुरम्

आरुह्य गरुडं देवो महामेरुरिवापरः

समाचचक्षिरे नादं तदा दैत्यपतेर्भयात्

विमुञ्चन् भैरवं नादं तं जानीमो ऽमरार्दन

संनद्धैः सायुधैः पुत्रैः प्रह्रादाद्यैस्तदा ययौ

पुरुषं पर्वताकारं नारायणमिवापरम्

अयं स देवो देवानां गोप्ता नारायणो रिपुः

तानि चाशेषतो देवो नाशयामास लीलया

प्रह्रादश्चाप्यनुह्रादः संह्रादो ह्राद एव च

संह्रादश्चापि कौमारमाग्नेयं ह्राद एव च

न शेकुर्बाधितुं विष्णुं वासुदेवं यथा तथा

प्रगृह्य पादेषु करैः संचिक्षेप ननाद च

पादेन ताडयामास वेगेनोरसि तं बली

गत्वा विज्ञापयामास प्रवृत्तमखिलं तथा

नरस्यार्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्धतनुं तथा

आविर्बभूव सहसा मोहयन् दैत्यपुङ्गवान्

भाति नारायणो ऽनन्तो यथा मध्यन्दिने रविः

वधाय प्रेरयामास नरसिहस्य सो ऽसुरः

सहैव त्वनुजैः सर्वैर्नाशयाशु मयेरितः

युयुधे सर्वयत्नेन नरसिंहेन निर्जितः

ध्यात्वा पशुपतेरस्त्रं ससर्ज च ननाद च