कूर्मपुराणम्

प्रत्युद्गम्य स्वयं देवो विश्वात्मा परिषस्वजे

ऋग्यजुः सामसंज्ञं तत् पवित्रममलं पदम्

ब्रह्मतेजोमयं श्रीमन्निष्ठा चैव मनीषिणाम्

अपश्यदैश्वरं तेजः शान्तं सर्वत्रगं शिवम्

आनन्दमचलं ब्रह्म स्थानं तत्पारमेश्वरम्

प्राप्तवानात्मनो धाम यत्तन्मोक्षाख्यमव्ययम्

समाश्रित्यान्तिमं भावं मायां लक्ष्मीं तरेद् बुधः

शक्रेण सहिताः सर्वे पप्रच्छुर्गरुडध्वजम्

तद् वदाशेषमस्माकं यदुक्तं भवता पुरा

शुश्रूषुश्चाप्ययं शक्रः सखा तव जगन्मय

रसातलगतो देवो नारदाद्यैर्महर्षिभिः

सन्निधौ देवराजस्य तद् वक्ष्ये भवतामहम्

पुराणश्रवणं विप्राः कथनं च विशेषतः

उपाख्यानमथैकं वा ब्रह्मलोके महीयते

उक्तं देवाधिदेवेन श्रद्धातव्यं द्विजातिभिः

वक्ष्यमाणं मया सर्वमिन्द्रद्युम्नाय भाषितम्

पुराणं पुण्यदं नृणां मोक्षधर्मानुकीर्तनम्

उपास्य विपुलां निद्रां भोगिशय्यां समाश्रितः

ततो मे सहसोत्पन्नः प्रसादो मुनिपुङ्गवा

तदन्तरे ऽभवत् क्रोधः कस्माच्चित् कारणात् तदा

तेजसा सूर्यसंकाशस्त्रैलोक्यं संहरन्निव

सुरूपा सौम्यवदना मोहिनी सर्वदेहिनाम्

दिव्यकान्तिसमायुक्ता दिव्यमाल्योपशोभिता

स्वधाम्ना पूरयन्तीदं मत्पार्श्वं समुपाविशत्

येनेयं विपुला सृष्टिर्वर्धते मम माधव

मोहयित्वा ममादेशात् संसारे विनिपातय

अक्रोधनान् सत्यपरान् दूरतः परिवर्जय

जापिनस्तापसान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय

महायज्ञपरान् विप्रान् दूरतः परिवर्जय