कूर्मपुराणम्

त्वमप्यसत्सुतास्माकं गृहाद् गच्छ यथागतम्

विनिन्द्य पितरं दक्षं ददाहात्मानमात्मना

हिमवद्दुहिता साभूत् तपसा तस्य तोषिता

शशाप दक्षं कुपितः समागत्याथ तद्गृहम्

स्वस्यां सुतायां मूढात्मा पुत्रमुत्पादयिष्यसि

स्वायंभुवो ऽपि कालेन दक्षः प्राचेतसो ऽभवत्

विसर्गं दक्षपर्यन्तं शृण्वतां पापनाशनम्

उत्पत्तिं विस्तरात् सूत ब्रूहि वैवस्वते ऽन्तरे

किमकार्षोन्महाबुद्धे श्रोतुमिच्छाम सांप्रतम्

त्रिकालबद्धं पापघ्नं प्रजासर्गस्य विस्तरम्

विनिन्द्य पूर्ववैरेण गङ्गाद्वरे ऽयजद् भवम्

सहैव मुनिभिः सर्वैरागता मुनिपुङ्गवाः

दधीचो नाम विप्रर्षिः प्राचेतसमथाब्रवीत्

स देवः सांप्रतं रुद्रो विधिना किं न पूज्यते

न मन्त्रा भार्यया सार्धं शङ्करस्येति नेज्यते

शृण्वतां सर्वदेवानां सर्वज्ञानमयः स्वयम्

संपूज्यते सर्वयज्ञैर्विदित्वा किल शङ्करः

नग्नः कपाली विकृतो विश्वात्मा नोपपद्यते

सत्त्वात्मको ऽसौ भगवानिज्यते सर्वकर्मसु

सर्वलोकैकसंहर्ता कालात्मा परमेश्वरः

सो ऽयं साक्षी तीव्ररोचिः कालात्मा शाङ्करीतनुः

आदित्यो भगवान् सूर्यो नीलग्रीवो विलोहितः

पश्यैनं विश्वकर्माणं रुद्रमूर्ति त्रयीमयम्

सर्वे सूर्या इति ज्ञेया न ह्यान्यो विद्यते रविः

बाढमित्यब्रुवन् वाक्यं तस्य साहाय्यकारिणः

सहस्त्रशो ऽथ शतशो भूय एव विनिन्द्यते

अपूजयन् दक्षवाक्यं मोहिता विष्णुमायया

नापश्यन् देवमीशानमृते नारायणं हरिम्

पश्यतामेव सर्वेषां क्षणादन्तरधीयत