कूर्मपुराणम्

साक्षात् पाशुपतो भूत्वा वेदाभ्यासरतो ऽभवत्

शान्तो दान्तो जितक्रोधः संन्यासविधिमाश्रितः

प्राचीनबर्हिषं नाम्ना धनुर्वेदस्य पारगम्

समुद्रतनयायां वै दश पुत्रानजीजनत्

अधीतवन्तः स्वं वेदं नारायणपरायणाः

दक्षो जज्ञे महाभागो यः पूर्वं ब्रह्मणः सुतः

कृत्वा विवादं रुद्रेण शप्तः प्राचेतसो ऽभवत्

दृष्ट्वा यथोचितां पूजां दक्षाय प्रददौ स्वयम्

पूजामनर्हामन्विच्छन् जगाम कुपितो गृहम्

भर्त्रा सह विनिन्द्यैनां भर्त्सयामसा वै रुषा

त्वमप्यसत्सुतास्माकं गृहाद् गच्छ यथागतम्

विनिन्द्य पितरं दक्षं ददाहात्मानमात्मना

हिमवद्दुहिता साभूत् तपसा तस्य तोषिता

शशाप दक्षं कुपितः समागत्याथ तद्गृहम्

स्वस्यां सुतायां मूढात्मा पुत्रमुत्पादयिष्यसि

स्वायंभुवो ऽपि कालेन दक्षः प्राचेतसो ऽभवत्

विसर्गं दक्षपर्यन्तं शृण्वतां पापनाशनम्

उत्पत्तिं विस्तरात् सूत ब्रूहि वैवस्वते ऽन्तरे

किमकार्षोन्महाबुद्धे श्रोतुमिच्छाम सांप्रतम्

त्रिकालबद्धं पापघ्नं प्रजासर्गस्य विस्तरम्

विनिन्द्य पूर्ववैरेण गङ्गाद्वरे ऽयजद् भवम्

सहैव मुनिभिः सर्वैरागता मुनिपुङ्गवाः

दधीचो नाम विप्रर्षिः प्राचेतसमथाब्रवीत्

स देवः सांप्रतं रुद्रो विधिना किं न पूज्यते

न मन्त्रा भार्यया सार्धं शङ्करस्येति नेज्यते

शृण्वतां सर्वदेवानां सर्वज्ञानमयः स्वयम्

संपूज्यते सर्वयज्ञैर्विदित्वा किल शङ्करः

नग्नः कपाली विकृतो विश्वात्मा नोपपद्यते

सत्त्वात्मको ऽसौ भगवानिज्यते सर्वकर्मसु