कूर्मपुराणम्

अर्चयित्वा महादेवं पुष्पैः पद्मोत्पलादिभिः

संप्रेक्षमाणो भास्वन्तं तुष्टाव परमेश्वरम्

अन्यैश्च विविधैः स्तोत्रैः शांभवैर्वेदसंभवैः

श्वेताश्वतरनामानं महापाशुपतोत्तमम्

तपसा कर्षितात्मानं शुक्लयज्ञोपवीतिनम्

ववन्दे शिरसा पादौ प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

योगीश्वरो ऽद्य भगवान् दृष्टो योगविदां वरः

किं करिष्यामि शिष्यो ऽहं तव मां पालयानघ

शिष्यत्वे परिजग्राह तपसा क्षीणकल्पषम्

ददौ तदैश्वरं ज्ञानं स्वशाखाविहितं व्रतम्

अन्त्याश्रममिति ख्यातं ब्रह्मादिभिरनुष्ठितम्

ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्यान् ब्रह्मचर्यपरायणान्

समासते महादेवं ध्यायन्तो निष्कलं शिवम्

अध्यास्ते भगवानीशो भक्तानामनुकम्पया

आराधयन्महादेवं लोकानां हितकाम्यया

आराध्य महतीं सिद्धिं लेभिरे देवदानवाः

दृष्ट्वा तपोबलाज्ज्ञानं लेभिरे सार्वकालिकम्

तिष्ठ नित्यं मया सार्धं ततः सिद्धिमवाप्स्यसि

आचचक्षे महामन्त्रं यथावत् स्वार्थसिद्धये

अग्निरित्यादिकं पुण्यमृषिभिः संप्रवर्तितम्

साक्षात् पाशुपतो भूत्वा वेदाभ्यासरतो ऽभवत्

शान्तो दान्तो जितक्रोधः संन्यासविधिमाश्रितः

प्राचीनबर्हिषं नाम्ना धनुर्वेदस्य पारगम्

समुद्रतनयायां वै दश पुत्रानजीजनत्

अधीतवन्तः स्वं वेदं नारायणपरायणाः

दक्षो जज्ञे महाभागो यः पूर्वं ब्रह्मणः सुतः

कृत्वा विवादं रुद्रेण शप्तः प्राचेतसो ऽभवत्

दृष्ट्वा यथोचितां पूजां दक्षाय प्रददौ स्वयम्

पूजामनर्हामन्विच्छन् जगाम कुपितो गृहम्