कूर्मपुराणम्

जननबन्धनयोः निरोधाय ब्रह्मैव अन्वेष्टव्यं, इति निश्चितम्। अधर्मासक्तिं परित्यज्य वैराग्ये स्थितः सन्, आत्मना आत्मानं विविच्य, ब्रह्मत्वाय पात्रं भवति। सः परमां दैवीं भक्तिं—अव्यभिचारिणीं, अविभक्तां—लभते। सर्वसंसारबन्धनात् विमुक्तः, सः ब्रह्मणि सारभूते तिष्ठति। अनन्तस्य चाक्षयस्य च एकं अधिष्ठानं महेश्वरः, स्वात्मन्येव स्थितः। सर्वसंसारमुक्त्यर्थं सदा तं प्रभुं शरणं गन्तव्यम्। एतानि सम्यक् विचिन्त्य, यथोचितं कर्तव्यं त्वया। दक्षं तु, यः महेश्वरं निन्दितवान्, त्वं पितरं परित्यज। मेनायाः शरीरे जातायाः मया त्वमेव पिता स्वीक्रतः। त्वं मां रुद्राय स्वयंवरे दास्यसि। हे पितः, त्वां सर्वे पूजयन्ति, शङ्करश्च तुष्टः। ईशानं देवं, सर्वाश्रयं, सम्पूज्य, तं शरणं व्रज। सः भगवतीं प्रपन्नः, शीर्ष्णा प्रणम्य, अञ्जलिं कृत्वा, पुनः उवाच—"आत्मज्ञानं योगं च साधनं च मे कथय।" सा देवी सम्यक् यथावत् भगवतः प्राप्तिसाधनं विस्तरेण न्यवेदयत्। सः पुनः योगनिष्ठः, जगन्मातुः परमविद्यया युक्तः अभवत्। ब्रह्मणः आज्ञया, देवेषु सन्निहितेषु, सा पुण्यशिला—शिवस्य सन्निधौ, शुद्धया भक्त्या, तद्विभावनया युक्ता—ब्रह्मलोकादपि परं देवीपदं प्राप्नोति। देव्या एकचित्तः, सर्वपापैः प्रमुच्यते। तां परमां देवीं सूर्यमण्डले स्थितां ज्ञात्वा, तां पूजयेत्। परमं पदं, देवीमाहेश्वरं, स्मरन्, सः अन्ते स्मरणं लभमानः, परं ब्रह्म प्राप्नोति। पूर्वसंस्कारमहिम्ना, ब्रह्मविद्यां प्राप्नोति। प्रशान्तः, सर्वगतः, शिवसंयोगं लभते। पूतनादिदोषैः, ग्रहदोषैश्च विमुक्तः स्यात्। श्रियं कामयमानः, विधिपूर्वकं पार्वतीं सम्पूज्य, महादेवकृपया महद्भाग्यं लभते। सर्वपापापनोदनाय, देवीसहस्रनामानि श्रोतव्यानि। अधुना, भृग्वादिभ्यः प्रजासृष्टिं शृणु। धातृविधातृदेवौ, मेरुश्च जामातृभिः सहितौ। धातृविधातृपत्नीभ्यां द्वौ पुत्रौ जातौ। तथा वेदशिरा नाम पुत्रः, प्राणदीप्त्या युक्तः, जातः। चत्वारः कन्याश्च, सर्वमाङ्गल्यलक्षणसम्पन्नाः, तत्र अभवन्। पौर्णमासस्य विरजा च पर्व च द्वौ पुत्रौ। कर्दमः, वरीयान्, सहिष्णुश्च, ऋषिसत्तमाः, उत्पन्नाः। अनसूया अपि, अत्रये, निर्दोषान् पुत्रान् अलभत। स्मृतिः, अङ्गिरसः कन्या, माङ्गल्ययुक्ताः कन्याः अपत्यं अलभत। प्रीत्यां, पुण्यात्मना पुलस्त्येन, दत्तात्रिम् अपि सुतं उत्पादितम्।