कूर्मपुराणम्

सर्वेषां ब्रह्मणः परमं स्वरूपं त्वं एव, यत् सर्वं त्वया व्याप्तम् अस्ति इति। तमसः परं सत्यं नमामि। तस्यैव रूपे शरणं याचामि। प्राणाख्यं स्वरूपं नमामि। पुरुषाख्यं स्वरूपं पूजयामि। तव तद् स्वरूपं नमामि, यत् न कदापि भेदं त्यजति। हे देवि, सर्वगुणसम्पन्नं तव स्वरूपं नमामि। ब्रह्माण्डरूपं स्वरूपं नमामि। सूर्यमण्डले स्थितं स्वरूपं पूजयामि। नारायणाख्यं स्वरूपं नमामि। कालरूपं स्वरूपं पूजयामि। शेषाख्यं स्वरूपं नमामि। रुद्राख्यं स्वरूपं नमामि। तव पूज्यं स्वरूपं पूजयामि। नमस्ते हे दिव्ये शुभे, पुनः पुनः नमामि। त्वाम् एव शरणं गमिष्यामि, कृपया परमेश्वरी भव। विश्वस्य माता तपस्याः प्रसादेन मम कन्या जाता। अहो मेनायाः, सर्वलोकमातुः, महिमा अद्भुतः। तव पद्मपादौ पूजयामि, शुभे शरणं याचामि। आज्ञापय माम्, हे महादेवि शङ्करी, किं करवाणि। तदा गिरिजां दृष्ट्वा, सः समीपे अञ्जलिं कृत्वा स्थितः। सा स्मितं कृत्वा, पतिं पशुपतिं स्मरन्ती, पितरं प्राह। सर्ववेदविद्भिः पूज्यं परं उपदेशं ददाति। सर्वशक्तिसम्पन्नं, अनन्तं, परमं प्रेरकं तत्। तस्मिन्नेव दृढं भक्तिं कुरु, तस्मिन्नेव शरणं गच्छ। सर्वयज्ञैः, तपोभिः, दानेन च तं एव सदा पूजय। मम उपदेशेन, हे निष्पाप, तव संसारबन्धं नाशयामि। अस्य संसारसागरात् त्वां शीघ्रं उद्धरिष्यामि। त्वं माम् प्राप्तुम् अर्हसि, हे पर्वतानां श्रेष्ठ, अन्यथा न, कोटिकर्मभिः अपि। मुक्त्यर्थं आत्मज्ञानयुक्तं सदा आचर। यज्ञादिभिः आरम्भः धर्मः वेदस्मृत्या उक्तः। अतः मोक्षकामः पुरुषः मम वेदारूपं धर्मार्थं आश्रयेत्। सृष्ट्यादौ ऋग्यजुःसामरूपेण प्रवर्तते। ततः ब्राह्मणादीन् सृज्य, तेषां तेषां कर्माणि न्ययोजयत्। तेषां अधः तामिस्रादीन् नरकान् स्थापयाम्। अन्यत्र रममाणः द्विजैः न संभाषणीयः। वेदस्मृतिविरोधी तेषां संकल्पाः तमसः एव। अन्यानि च, मोहे हेतुः, तत्र सन्ति। मया रचिताः शास्त्राणि तेषां अन्यजन्मनां मोहे हेतुः। तस्मात्, ये पुरुषाः मयि भक्ताः, ते अस्मिन् कार्ये यत्नं कुर्वन्ति।