कूर्मपुराणम्

सा देवी सुविस्तीर्णया सुवर्णमालया वक्षसि भूषिता बभूव। तस्याः मुखं प्रशान्तमिव दिव्यम् अनन्तमाहात्म्यनिलयमिव दिदृक्षूणां मनांसि हर्षयत्। तां दृष्ट्वा, स निर्भयः सञ्जातहर्षहृदयः परमां देवीं प्रहृष्टः सुस्वरेण सम्बोधयामास— "मम साक्षात् सन्निधायिन्याः, अप्रकटायाः, अनुग्रहार्हायाः, दृश्या रूपेण साक्षात्कृतायै ते नमः। हे देवि, सर्वं त्वयि एव लीयते, त्वमेव परं पदम्। ये परं तत्त्वं जानन्ति, ते त्वां शिवां, शुभाश्रयां, प्रपद्यन्ते। अज्ञानं, सीमाः, माया, अनन्तशक्तयः, पञ्चमहाभूतादयः च त्वत्तः एव उत्पन्नाः। त्वं सर्वविभेदातीताऽपि, सर्वविभेदाः त्वयि एव स्थिताः। आद्यया प्रकृत्या त्वं समग्रं विश्वं सृजसि, परिवर्तयसि च। त्वमेव परमानन्दः, त्वमेव चानन्ददाता। त्वं शिवः, सर्वव्यापिनी, सूक्ष्मा, परब्रह्म सनातनम्। बलवतां मध्ये त्वं वायुः, योगिनां मध्ये कुमारकः। सांख्यानां मध्ये कपिलः, रुद्राणां मध्ये शङ्करः। वेदेषु सामवेदः, छन्दसां मध्ये गायत्र्येव त्वम्। सर्वशक्तिषु माया, कालज्ञानां मध्ये कालः। आश्रमेषु गार्हस्थ्यम्, अधिपतिषु महेश्वरः। उपनिषत्सु गुह्योपनिषत् त्वमेव। सर्वमार्गेषु त्वं सूर्यः, वाङ्मये सरस्वती, पतिव्रतासु अरुन्धती, विहगेषु सुपर्णा। जपेषु सावित्री, यजुःश्रुतिषु शतरुद्रियम्। त्वं सर्वेषां परं ब्रह्म, सर्वं त्वया एव व्याप्यते। तमसः परं तत्त्वं नमामि। तद्रूपं शरणं व्रजामि। प्राणाख्यं रूपं नमामि। पुरुषरूपं च पूजयामि। त्वदीयं विशेषरूपं नमामि। सर्वगुणयुक्तरूपाय नमः। ब्रह्माण्डरूपं नमामि। सूर्यमण्डलस्थितरूपं पूजयामि। नारायणरूपं नमामि। कालरूपं पूजयामि। शेषरूपं नमामि। रुद्ररूपं नमामि। पूज्यं त्वदीयं रूपं पूजयामि। नमस्ते देवि, शुभे, पुनः पुनः प्रणमामि। त्वामेव शरणं गमिष्यामि; कृपां कुरु, परेश्वरि। या जगन्माता, सा मम तपसा जातायाः कन्या अभवत्। अहो, मेनायाः, सर्वलोकमातरः, महिमा अद्भुतः। तव पद्मपादौ पूजयामि; शुभां शरणं व्रजामि। आज्ञापय, महादेवि, शङ्करि, किं करवाणि?