कूर्मपुराणम्

मनः ईशानीति कथ्यते, विवेकपूर्वकं तस्य विचारः कर्तव्यः। एषा सर्वेषु वेदेषु सत्यदर्शिभिः ऋषिभिः घोष्यते। वेदान्तेषु वेदेषु च ब्रह्मविद्भिः सा सिद्धा। योगिनः तां महादेव्याः परमं पदं पश्यन्ति। योगिनः तां महादेव्याः परमं पदं पश्यन्ति। तद् परमं देवीपदं अनन्तायां प्रकृतौ लीनं भवति। तद् परमं देवीपदं आत्मसाक्षात्कारस्य क्षेत्रं। भगवत्याः आश्रयणेन सा संसारदुःखानि सर्वाणि विनाशयति। सर्वेषां जीवात्मनां शिवात्मिकायाः शरणं गन्तव्यम्। सः स्वया सह पार्वत्याः, परमस्याः महाभागायाः, शरणं गच्छति। हिमवतः पत्नी मेना तदा पर्वतेश्वरं प्रति इदं वचनं उवाच। अस्याः जन्म सर्वसत्त्वहिताय, उभयोः तपस्याः फलात् अभवत्। जटिलाभरणा, चतुर्मुखा, त्रिनेत्रा, अतिवर्ण्यतेजस्विनी सा अभवत्। सा निरगुणा सगुणा च, सर्वेषां पुरतः प्रकटिता, सत्-असत्-उभयातीताऽपि। भीता, अञ्जलिपुटा, सः तां परमां देव्या भाषते। सौम्ये, यथार्थरूपे त्वां न जानामि; पृच्छामि, कथय। सा योगिभ्यः अभयदायिनी, महापर्वतं प्रत्युवाच। सा अद्वितीया, अक्षरा, एका, यां मोक्षकामिनः पश्यन्ति। सा नित्यैश्वर्यज्ञानस्वरूपा, सर्वकर्मबीजम्। दिव्यदृष्टिं ददामि, मम ऐश्वर्यरूपं पश्य। सा स्वं दिव्यं परमं रूपं दर्शयति। हजारदीप्तिमालाभिः भूषिता, शतप्रलयाग्निसदृशी। त्रिशूलं वराहं च हस्तयोः धारयन्ती, रूपं भीषणं घोरं च। चन्द्रचिह्नैः शरीरं दीप्तम्, कोटिचन्द्रसमप्रभम्। दिव्यमाल्यवस्त्रैः भूषिता, दिव्यगन्धानुलेपिता। सा ब्रह्माण्डमध्ये, ब्रह्माण्डबाह्ये, अन्तर्यग्बाह्ये च तिष्ठति। ब्रह्मा इन्द्रः उपेन्द्रः योगिश्वराः च तस्याः पद्मपादौ पूजयन्ति। सः तां परमां देव्या सर्वत्र व्याप्य स्थितां पश्यति। भयाकुलः, हर्षपूर्णहृदयः, स राजा अभवत्। सः परमां देव्या अष्टोत्तरशतसहस्रनाम्ना स्तुतिं अकरोत्। सा शिवस्य शान्ता महाशक्ति, नित्याऽनन्ता परमाऽक्षरा। सा अनादिः, अव्यया, शुद्धा, दिव्यस्वरूपा, सर्वव्यापिनी, अचलाऽपि। सा शिवमहाशक्ति, सत्यस्वरूपा, महादेवी, निर्मला। सा नन्दा, सर्वात्मा, ज्ञानरूपा, ज्योतिर्मयी, अमृताऽक्षरा। सा आकाशरूपा, आकाशवस्था, आकाशाधाराऽक्षरा, अमृतस्वरूपा। सा यज्ञः, आद्यः, अमृतनाभिः, आत्मनः शरणम्। सा जीवनाधिष्ठात्री, प्राणरूपा, प्रकृतिपुरुषयोः स्वामिनी। सा सर्वकर्मनियन्त्री, सर्वसत्त्वेश्वर्याः देवी। सा आकाशोत्पन्ना, योगसंयुक्ता, महायोगेश्वर्याः देवी। सा संसारबीजम्, पूर्णा, सर्वशक्तिस्रोतः।