कूर्मपुराणम्

शिवः परमेश्वरः, शान्तः, पुरुषः, निष्कलः, संसारदुःखनाशकः साक्षात् तत्र विराजते स्म। स एव अनन्तः पुरुषः, प्रधानः च प्रकृतिः च एक एव अस्ति। तस्यैव रूपाय ब्रह्मस्वरूपाय अहम् प्रणमामि। यस्य नभः उदरं, यः प्रकाशमयः, तस्मै नमः। यः नित्यं ब्रह्मतेजःमयः, सूर्यरसमयः, तस्मै पुनः पुनः नमः। यः वह्निरसमयः, पितृगणानां हविरूपः, तस्मै नमः। यः सोमरसमयः, देवसंघैः पीयते, तस्मै नमः। यः वायुरसमयः, महेश्वरस्य महिम्ना संचलति, तस्मै नमः। आत्मन्येव स्थितः, चतुर्मुखस्य सारः, तस्मै नमः। यः विश्वात्मा, स्वात्मयोगेन ज्ञातव्यः, तस्मै नमः। शेषस्य सारः, ब्रह्माण्डाधारः, तस्मै नमः। रुद्रस्य सारः, अनन्तमहिमानृत्यः, तस्मै नमः। सर्वसाक्षिणं ते दिव्यं रूपं नमामि प्रभो। योगसारः, योगिभिः दृश्यते यस्य तेजः, तस्मै नमः। ज्ञानसारः, अनन्तः, अनिर्वचनीयः, तस्मै नमः। तं परं तत्त्वं, परमेश्वररूपिणं, शरणं प्रपद्ये। त्वां एव परात्मानं, परमेश्वरं, शरणं गच्छामि। एवं स प्रणम्य, अञ्जलिं कृत्वा, शाश्वतं ब्रह्म स्तुत्वा स्थितवान्। हरः तस्मै ब्रह्मपदं, ऐश्वर्यं, वैराग्यं च दत्तवान्। तदा देवः स्वयं पितामहं प्रसन्नः सन्दर्श्य उवाच – "मया सर्वं सम्पादितं, इदानीं विविधं जगत् सृज।" परमेश्वरः अंशरहितः, सृष्टिस्थितिसंहारगुणयुक्तः। मम दक्षिणतः च वामतः च परमपुरुषः उत्पन्नः। ततो रुद्रः जातः; अहमेव तस्य अपररूपम्। एक एव शङ्करः, स्वेच्छया आत्मानं विभज्य तिष्ठति। महादेवः स्वभावतः अरूपः, शुद्धः, प्रकाशमयः। महादेवी त्रिनेत्रा, योगिनां नित्यं शान्तिदात्री, सा चिराय ऐश्वर्यज्ञानतेजःयोगयुक्ता। सा कालेन रूपं धारयित्वा, तमसा केनापि न जय्यते। पुनः पुनः, हे निष्पाप, मम सान्निध्यं तव सदा भविष्यति। ततो मनसः जातपुत्रैः सहितः स क्षणेन अन्तर्धानम् अगच्छत्। भगवतः नारायणस्य, पूर्ववत्, प्रजापतित्वं प्राप्तम्। योगबलात् सः दक्षं, अत्रिं, वसिष्ठं च ससर्ज। सर्वे ते ब्रह्मणः समाः, सिद्धाः, ब्रह्मवादिनः। ये लोकरक्षकाः पूर्वं त्वया उक्ताः, ते सर्वे तत्रासन्। सः मनसः जातपुत्रैः सहितः परमं तपः अचरत्। तदा त्रिनेत्रः त्रिशूलधारी भगवान् प्रादुरासीत्। "आत्मानं विभज" इति वदन् ब्रह्मा भीतः तत्रैव अन्तर्धानम् अगच्छत्। सः पुरुषभावं दशधा विभज्य, पुनः एकत्वेन च विभज्य, कपालादीन् देवकार्ये नियुक्तवान्।