श्रुतव्यमेतद् द्विजश्रेष्ठ, यतो हि महापापानपि नाशयति। यद्येतत्सर्वमेकत्र संगृहीतम्, तदा सर्वेषां मध्ये एतत् परमं भवति। अस्य पुराणस्य विना किञ्चिदपि परं साधनं नास्ति। यथात्र विष्णुः वर्णितः, धर्मज्ञाः, तथा अन्यत्र न दृश्यते। अत्रैव परमं ब्रह्म यथावत् प्रतिपाद्यते। सर्वविद्यायाः एषा परा विद्या, सर्वव्रतानां च एषा परा व्रतम्। यः मोहितचेतसा एनम् अधीयीत, स बहुषु नरकेषु पतति। विशेषतः यज्ञान्ते सर्वदोषान् शुद्ध्यति। श्रोतव्यम्, चिन्तनीयम् च, यतो वेदानां अर्थं विस्तारयति। सर्वपापविनिर्मुक्तः ब्रह्मसंयोगं प्राप्नोति। किन्तु मृत्युः अनन्तरं नरकं गत्वा, अधस्तात् शुनां योनिम् आप्नोति। एष शास्त्रम् अध्येयं, कृष्णद्वैपायनस्य च। पराशर्यस्य ब्राह्मणर्षेः, तथा महाव्यासनाम्नः च। स प्रथमं गौतमाय दत्तवान्, तस्मात् पराशराय। स ऋषिभ्यः धर्मार्थकाममोक्षप्रदं शास्त्रं व्याहरत्। तथा सनत्कुमाराय सर्वपापनाशनम् उक्तवान्। पञ्चशिखः देवलादिभ्यः एतत् परं शास्त्रं प्राप्नोत्। व्यासः प्राचीनं सर्वार्थसंग्रहम् अवाप्तवान्। स उवाच, धर्मात्मभ्यः भवता एतत् दातव्यमिति। नमः पराशरात्मजाय शान्ताय नारायणात्मने। नमः तस्मै देवदेवाय विष्णवे, कूर्मरूपधारिणे।