कूर्मपुराणम्

संसारस्य पितामहः तेषां अष्टानां देवतानां स्थानानि विधाय सम्यक् नियुक्तवान्। तेषां नामानि सप्त—भीमः, उग्रः, महादेवः इत्यादि—विख्यातानि अभवन्। दीक्षितः, ब्राह्मणः, चन्द्रः इत्येतानि तु अष्ट रूपाणि अभवन्। तेषां अष्टमूर्तीनां देवतानां परमं स्थानं सः दत्तवान्। स्वाहा, दिशः, दीक्षा, रोहिणी च तेषां पत्न्यः अभवन्। स्कन्दः, सर्गः, सन्तानः, बुधः च तेषां पुत्राः स्मृताः सन्ति। सः, सन्तानं धर्मं कामं च परित्यज्य, वैराग्ये शरणं गतवान्। अव्ययम् अनन्तम् परमं ब्रह्मरसम् पानं कृत्वा, शिवः स्वस्य मनसा स्वदृशः रुद्रान् सृजितवान्। ते त्रिशूलधारिणः, शत्रुनाशकाः, परमसुखिनः, त्रिनेत्राः च अभवन्। प्रभुः तान् रागरहितान् सर्वज्ञः, अयुतकोटिसंख्यान् कृतवान्। गुरु हरः तान् जरामृत्युरहितान् घोषितवान्। तदा, "प्रजापते, जन्ममृत्युपर्यन्तान् अन्यान् सृज," इति आदेशः अभवत्। शिवः उक्तवान्—"मम तादृशी सृष्टिः नास्ति; त्वं अशुभान् सृजेत्।" एवं, स्थैर्यं देवदेवस्य त्रिशूलधारिणः अभवत्। सः सृष्टिशक्ति, स्वबोधः, सर्वाधिपत्यं च धारयन् अभवत्। सः स्वयं शङ्करः, पिनाकधारी, परमेश्वरः एव। स्वमनःसुतैः सह, हर्षपूर्णविस्तृतनेत्रः, सः लोकनाथं नमस्कृत्य, करौ शिरसि स्थापयित्वा स्तुतिं कृतवान्। "शिवाय नमः, दिव्याय ते नमः, ब्रह्मस्वरूपाय नमः। प्रधानपुरुषनाथाय, योगेश्वराय नमः। पिनाकधारिणे त्रिनेत्राय पुनः पुनः नमः। ब्रह्मविद्याधिपाय, ब्रह्मविद्याप्रदाय नमः। वेदान्तसारसाराय, वेदस्वरूपाय नमः। विविधदुःखविमुक्तैः जीवैः परिवृताय नमः। त्रिनेत्राय परमेश्वराय नमः। अनाद्यनगुणाय ज्ञानगम्याय नमः। धर्मयोगगम्याय नमः। ब्रह्मस्वरूपाय परमात्मने नमः।" "त्वया, विश्वरूप, प्रधानाद्यं जगत् लीयते। शिवः परमेश्वरः शान्तः, पुरुषः, निष्कलः, संहारकर्ता। त्वमेव अनन्तपुरुषः, प्रधानं, प्रकृतिः च। ब्रह्मस्वरूपाय तव रूपाय नमः। व्योमनाभाय तेजस्विने नमः। नित्यं ब्रह्मतेजस्वरूपाय सूर्यसाराय नमः। अग्निसाराय पितृगणार्पणाय नमः। सोमसाराय देवसभा-पानीयाय नमः। वायुसाराय महेश्वरशक्तियुक्ताय नमः। स्वात्मनिष्ठाय चतुर्मुखसाराय नमः। विश्वात्मने आत्मयोगदर्शिताय नमः।" एवं शिवस्य महिमानं, स्वरूपं, गुणान् च भक्तिपूर्वकं स्तुत्वा, सर्वे देवाः परमेश्वरं प्रणम्य तस्य अनन्तं ऐश्वर्यं अनुभवन्।