कूर्मपुराणम्

स्वाभाविकं लयं तदनन्तरं बीजयुक्तं योगं च यः सम्यग्विजानाति, स सर्वपापविमुक्तः ब्रह्मलोक उपजीव्यते। कूर्मरूपं परित्यज्य स्वस्थानं गतवान् सः। स पुरुषं विष्णुं प्रणम्य, अमृतं च गृह्य, हे ब्राह्मणाः, स्वयं देवेन आद्येन विष्णुना जगतां प्रभवेन प्रत्यक्षं समर्पितः। पुनः सः सर्वपापविमुक्तः ब्रह्मलोक उपजीव्यते। एतानि श्रुणु, यत् वेदविद्यायुक्ताय ब्राह्मणाय दानात् पुण्यं लभ्यते। स्वर्गे दिव्यानि बहूनि विभूतिसंपन्नानि सुखानि आस्वाद्य, पूर्वसंस्कारमहिम्ना ब्रह्मज्ञानं प्राप्नोति। यः सम्यगर्थं चिन्तयति, स परमं पदं गच्छति। एतत् श्रोतव्यं, द्विजश्रेष्ठ, यत् महापापानि अपि नाशयति। यद्येतत् सर्वं एकत्र संगृह्यते, तर्हि सर्वेषां श्रेयस्करतरं भवति। एतस्मात् पुराणात् अन्यः परम उपायः नास्ति। यथा विष्णुः अत्र वर्णितः, धर्मज्ञाः, तथा अन्यत्र ग्रन्थेषु न दृश्यते। अत्रैव परमब्रह्म यथार्थतया घोष्यते। सर्वविद्यानां एषा परमविद्या, सर्वव्रतानां एषः परमव्रतः। यः मोहितचित्तः पठति, स बहूनि नरकानि गच्छति। विशेषतः यज्ञान्ते सर्वदोषान् शुद्धयति। श्रोतव्यं मननीयं च, यतो वेदानां अर्थविस्तारः भवति। सर्वपापविमुक्तः ब्रह्मसायुज्यं प्राप्नोति। मरणानन्तरं तु, नरकान् गत्वा, अधः श्वानां योनौ प्रविशति। एषः शास्त्रः पठनीयः, कृष्णद्वैपायनस्यापि। पराशर्यस्य ब्राह्मणर्षेश्च, महाव्यासस्यापि। स प्रथमं गौतमाय दत्तवान्, तस्मात् पराशराय। धर्मकामार्थमोक्षदं ऋषिभ्यः उक्तवान्। तथा सनत्कुमाराय सर्वपापनाशनं शंसितवान्। पञ्चशिखः एतत् परं शिक्षां देवलादिभ्यः प्राप्तवान्। व्यासः प्राचीनां सर्वार्थसंग्रहेण परां संहिताम् अवाप्तवान्। सः उक्तवान् – एषा धर्मिष्ठेभ्यः त्वया दातव्या इति। नारायणस्वरूपाय शान्ताय पराशरात्मजाय नमः। देवेशाय कूर्मरूपधारिणे विष्णवे च नमः।