कूर्मपुराणम्

महान् फलप्राप्तिर् अभवत्, हे ब्राह्मणाः, तदा मर्कण्डेयस्य गमनं च सम्यक् वर्णितम्। तत्र वर्षाणि अपि कीर्तितानि, नदीनां च निश्चितिः प्रदर्शिता। द्वीपविभागः, श्वेतद्वीपस्य च वर्णनं सम्यग् अभवत्। मन्वन्तराणां कथा, विष्णोः महात्म्यं च विस्तरेण प्रकाशितम्। वेदानां वेदबाह्यशास्त्राणां च विवरणं, हे मुनीन्द्राः, सम्यग् आख्यातम्। भगवतः विविधानि गुह्यगीतानि अपि प्रोक्तानि। रुद्रस्य कपालधारणं, भिक्षाटनं च निरूपितम्। तथैव, द्विजश्रेष्ठाः, मङ्कणकविजयं अपि कीर्तितम्। शम्भोः देवदारुवनप्रवेशः, माधवस्य चागमनम् अपि वर्णितम्। भगवता नन्दये वरप्रदानं अपि प्रसिद्धम्। स्वाभाविकं प्रलयं, ततः बीजयोगः च निरूपितः। सर्वपापविमुक्तः, ब्रह्मलोकस्य पूज्यताम् आप्नोति। कूर्मरूपं त्यक्त्वा, स्वस्थानं गच्छति सः। पुरुषं विष्णुं प्रणम्य, अमृतं गृहीत्वा, हे ब्राह्मणाः, स्वयं भगवता आद्येन विष्णुना, जगदुत्पत्तिस्थितिलयकारिणा, पापैः विमुक्तः, ब्रह्मलोकस्य पूज्यताम् आप्नोति। शृणुत, ब्राह्मणश्रेष्ठाः, वेदविद्यायुक्ताय विप्राय दानस्य पुण्यं यत्। दिव्यैः, रम्यैः, विपुलैः सुखैः स्वर्गे भुक्त्वा, पूर्वसंस्कारमहत्वेन ब्रह्मज्ञानं प्राप्नोति। यः सम्यक् अर्थं चिन्तयति, सः परमं पदम् आप्नोति। एतत् श्रोतव्यं, द्विजश्रेष्ठाः, यतो हि महापापानि अपि नाशयति। यदि सर्वं एकत्र संगृहीतं, तदा अन्यत् किमपि न अतिशेते। अस्मात् पुराणात् अन्यः परमः उपायः नास्ति। यथा विष्णुः अत्र वर्णितः, पुण्यात्मनः, अन्यत्र न तथा। अत्र एव परं ब्रह्म यथार्थतया प्रकाशितम्। सर्वविद्यायाः एषा परा विद्या, सर्वव्रतानां एषः परो व्रतः। यः मोहितचेतसा पठति, सः बहुषु नरकेषु पतति। विशेषतः यज्ञसमाप्तौ, सर्वदोषान् शुद्ध्यति। श्रोतव्यम्, चिन्तनीयम्, वेदार्थविस्तारकारणत्वात्। सर्वपापविमुक्तः, ब्रह्मसायुज्यं प्राप्नोति। मृत्युः अनन्तरं, नरकगमनं कृत्वा, अधः शुनां योनिम् आप्नोति। एषः शास्त्रः पठनीयः, कृष्णद्वैपायनस्य अपि तथैव। पराशर्यस्य, ब्राह्मणर्षेः, महर्षेः व्यासस्य च ग्रन्थः। सः आदौ गौतमाय दत्तवान्, तस्मात् पराशराय च। धर्मार्थकाममोक्षप्रदं सः मुनिभ्यः उक्तवान्। तथा सनत्कुमाराय, सर्वपापनाशनं च। पञ्चशिखः एतत् परं शास्त्रं देवलादिभ्यः प्राप्नोत्। व्यासः प्राचीनं परमं सर्वार्थसङ्ग्रहम् अवाप्तवान्। सः उक्तवान्, युष्माभिः धर्मात्मभ्यः दातव्यम् इति। प्रणमामि पराशरात्मजं, शान्तं, नारायणस्वरूपिणम्।