शृणुत, महर्षयः, कथेयं सम्यगनुसरन् शास्त्रवचनानि। आदौ महादेव्याः उपदेशः तथा वरदानं सम्पन्नम्। ततः प्रचेतसः पुत्रत्वेन दक्षस्य सम्भवः, तस्य च यज्ञविनाशः अभवत्। अनन्तरं मुनिभिः उच्चारितः शापः वर्ण्यते। ब्रह्मणः संरक्षणार्थं दत्तोपदेशः अपि कथितः। हिरण्यकशिपोः विनाशः तथा हिरण्याक्षस्य वधः अपि अभवताम्। ततोऽन्धकस्य निग्रहः, गणपतिः च परमेश्वरत्वं प्राप्नोत्। अनन्तरं बाणस्य निग्रहः, त्रिशूलधारिणा तस्य कृपया च। ततः वासुदेवात् विष्णोः—हरेः—स्वेच्छया जन्म अभवत्। महादेवं त्रिनेत्रं तं पुत्रसमेतं दृष्ट्वा वरलाभः जातः। पश्चात् द्वारवत्यां वासिनां भीतिः निरूप्यते। नारदस्य आगमनं, गरुडस्य च यात्रा अपि अभवत्। प्रतिदिनं वासुदेवेन लिङ्गपूजनं, तथा लिङ्गस्य पूजनं कृतम्। लिङ्गपूजनस्य हेतुः, लिङ्गधारिणः च पूजनस्य कारणं व्याख्यातम्। ब्रह्मविष्ण्वोः मध्ये यद् आख्यातं, तदपि कथ्यते। देवदेवस्य स्तुतिः, परमेश्वरस्य कृपा च प्राप्ता। ततः द्विजश्रेष्ठ, अनिरुद्धस्य उत्पत्तिः वर्ण्यते। महात्मना कृष्णेन विनयपूर्वकं वरे दत्ते। कृष्णद्वैपायनव्यासेन युगधर्माः शाश्वता व्याख्याताः। पराशर्यस्य व्यासस्य अद्भुतानि कर्माणि, तस्य च निर्वासनं, वरदानं च वर्णितम्। महाफलप्राप्तिः, मर्कण्डेयस्य गमनं च अभवत्। संवत्सराः, नदीनां निश्चयः अपि निरूपितः। द्वीपविभागः, श्वेतद्वीपस्य वर्णनं च कृतम्। मन्वन्तराणां कथा, विष्णोः महिमानं च अपि निरूपितम्। वेदानां वेदबाह्यानां च इतिहासः, भगवत्स्तुतयः गूढगीताः च प्रकाशिताः। रुद्रस्य कपालधारणं, भिक्षाटनं च वर्णितम्। तथैव द्विजश्रेष्ठाः, मङ्कणकस्य निग्रहः अपि अभवत्। शम्भोः देवदारुवनप्रवेशः, माधवस्य च प्रवेशः अभवत्। भगवता नन्दये वरदानं दत्तम्। स्वाभाविकप्रलयः, ततः बीजयोगः अपि समाख्यातः। सर्वपापविनिर्मुक्तः ब्रह्मलोकवन्दनीयः भवति। कूर्मरूपं त्यक्त्वा स्वस्थानं गतः। पुरुषं विष्णुं प्रणम्य, अमृतं गृह्य, ब्राह्मणाः, भगवता आदि विष्णुना, जगत्कारणेन, प्रत्यक्षं पापरहितः ब्रह्मलोके पूज्यते। अधुना शृणुत, वेदवित् विप्राय दानस्य यः पुण्यलाभः। दिव्यैः रम्यैः सुखैः स्वर्गे भुक्त्वा, पूर्वसंस्कारमहिम्ना ब्रह्मज्ञानं लभते। यः सम्यगर्थमनुसंधत्ते, सः परमपदं प्राप्नोति।