कूर्मपुराणम्

स उपविष्टः, संयतात्मेन्द्रियः, अग्न्यादीन् देवतान् भक्त्या यथाविधि पूजयति। स च भगवान् वासुदेवः, अनादिः अव्ययः सनातनः, सर्वदा पूज्यते। एष एव ब्राह्मणानां ध्यानविधिः परमः इति श्रूयते। यं पूर्वं मया महर्षये इन्द्रद्युम्नाय कथितम्, स एवायं उपायः। स भगवान् परं ब्रह्म, अतः सर्वं जगद् ब्रह्ममयम् इति निश्चितम्। ऋषयः इन्द्रेण सह माधवम् विष्णुम् स्तुतवन्तः। ते नारायणाय, सर्वव्यापिने, वासुदेवाय, तुभ्यं नमः इति प्रह्वा वन्दन्ति। माधवाय, यज्ञेशाय च नमः; सहस्रहस्ताय सहस्रपादाय च नमः। आनन्दरूपाय, मायातीताय च नमः। पुरुषाय, पुराणाय, सत्यमात्रस्वरूपिणे नमः। धर्मज्ञानगम्याय, निष्कलाय, पुनः पुनः नमः। उच्चावचस्वरूपाय, वेदवेद्याय, नमः। मायिने, विश्वकर्त्रे, पुनः पुनः नमः। वामनाय, हृषीकेशाय, नमः। स्वर्गमोक्षदाय, निर्बाधात्मने, नमः। देवाधिदेवाय, देवदुःखविनाशिने, नमः। यद् ज्ञानं अस्माभिः विज्ञातम्, येन ज्ञानेन अमृतत्वं प्राप्यते, तत् श्रुतम्। सृष्टिश्च लयश्च, ब्रह्मणो विस्तारः च, सर्वं निगदितम्। त्वमेव अनन्तात्मन्, रक्षितुं समर्थः; त्वमेव शरणं, त्वं एव गतिः। एवं गदाधरेण कूर्मपुराणं सर्वं प्रवदितम्। वासुदेवेन सर्वभूतमोहाय व्यवस्था कृता। धर्मार्थकाममोक्षलक्षणानि यथावत् प्रतिपादितानि। एकत्वं, पृथक्त्वं, तेषां च भेदाः, सम्यक् विवृता इति। वर्णाश्रमधर्मलक्षणानि अपि अत्र निर्दिष्टानि। हिरण्यगर्भस्य सृष्टिः, हे मुने, निरूपिता। ब्रह्मणः सलिलेषु शयनं, नामनिर्णयश्च उक्तम्। प्राकृताप्राकृतसृष्ट्युत्पत्तिः, मुनिसृष्टिश्च, कथिता। धर्मेण तामसीपूर्वका प्रजासृष्टिः अपि वर्णिता। पद्मसम्भवस्य भगवतः जन्म, तस्य च मोहः, प्रज्ञावतः, निरूपितः। ब्रह्मणा परमेश्वरेण दिव्यदृष्टिप्रदानं कथितम्। गिरीशस्य प्रसादः, वरदानं च, विवृतम्। अद्भुतं वरदानं, पिनाकिनः तिरोभावश्च उक्तः। भगवतः ब्रह्मणः नाभिपद्मसम्भवस्यावतारः वर्णितः। ब्रह्मणः मोहः, ततः हरिणा नामग्रहणं च उक्तम्। ततः शिरसः महेशस्य आविर्भावः निरूपितः। देवदेवस्य श्रीः, वरदाने निर्देशश्च उक्तः। देवदेवस्य दर्शनं, तस्य च पुरुषस्त्रीरूपं वर्णितम्। अनन्तरं देवीकथनं, सा च दक्षकन्यत्वं प्राप्ता इति निरूपिता। दिव्यरूपदर्शनं, विश्वरूपदर्शनं च, सम्यक् वर्णितम्। एवं पुण्यकथाः श्रुत्वा, भक्तजनानां हृदि हरिप्रेम वर्धते।