कूर्मपुराणम्

शिवः तु तानि नानारूपाणि धारयन् तदनुसारिणः फलान् ददाति। यः कश्चन महादेवं सम्यग् उपासते, सः परमां गतिं प्राप्नोति। गिरिशं सगुणं निर्गुणं वा यथायोग्यं पूजयेत्। यः उत्कर्षं इच्छति, सः सगुणं परमेश्वरं पूजयेत्। वैदिकपरम्परया तं कमलासनस्थं सुवर्णसङ्काशं चिन्तयन्ति। आदौ मध्ये अन्ते च स्थितं विरूपाक्षं पूजयेत्। तादृशं रूपं धारयन् शिवस्य समीपत्वम् आप्नोति। विधिपूर्वकं कर्म कुर्वन् दिव्यभावं लभते। ततः भक्त्या वाय्वग्निशक्रादीन् यथाक्रमं पूजयेत्। योगः अपि बीजसम्पन्नः बीजरहितश्च इति द्विविधः उक्तः। यः इन्द्रियसंयमी भक्तिपूर्वकं अग्न्यादिदेवान् पूजयति, सः अनादिनिधनं वासुदेवं सनातनं देवम् उपासते। एषा एव ब्राह्मणानां ध्यानविधिः परमा मता। या पूर्वं मया इन्द्रद्युम्नाय मुनये कथिता सा। स एव भगवान् परं ब्रह्म; तस्मात् इदं विश्वं ब्रह्ममयम् इति। ऋषयः सह इन्द्रेण माधवं विष्णुं स्तुवन्ति। नमो नारायणाय विश्वव्यापिने वासुदेवाय ते। नमः माधवाय यज्ञपतये च। सहस्रहस्तपादाय तुभ्यं नमः। आनन्दरूपाय मायातीताय नमो नमः। पुरुषाय पुराणाय सत्यमात्ररूपिणे नमः। धर्मज्ञानगम्याय निष्कलाय पुनः पुनः नमः। ऊर्ध्वाधःस्वरूपाय वेद्यमानाय ते नमः। मायिने विश्वकर्त्रे पुनः पुनः नमः। वामनाय हृषीकेशाय च ते नमः। स्वर्गमोक्षप्रदाय, स्वातन्त्र्यरूपिणे नमः। देवानां नाथाय, देवानां क्लेशनाशकाय ते नमः। यद् ज्ञानं अस्माभिः ज्ञातम्, येन ज्ञानेन अमृतत्वं आप्यते, तदेव। सृष्टिः लयः च, ब्रह्मणः ऐश्वर्यं च विस्तीर्णम् उक्तम्। त्वमेव अनन्तात्मन् रक्षितुम् अर्हसि; त्वमेव शरणं गतिः। कूर्मपुराणं समग्रं गदाधरेण उक्तम्। वासुदेवेन सर्वजनमोहाय व्यवस्था कृता। धर्मार्थकाममोक्षलक्षणानि यथावत् वर्णितानि। एकत्वं पृथक्त्वं च तेषां भेदाः अपि निरूपिताः। वर्णाश्रमधर्माणां स्वरूपं अत्र प्रतिपादितम्। हिरण्यगर्भस्य सृष्टिः, हे मुनिश्रेष्ठ, प्रवर्णिता। जलस्थे ब्रह्मणि तस्य नामव्याख्यानं च उक्तम्। प्रथमा द्वितीया च सृष्टिः, मुनिसृष्टिः च व्याख्याता। धर्मेण तामसीया पूर्वसृष्टिः अपि निरूपिता। पद्मसम्भवस्य प्रभोर्जन्म, तस्य च माया, प्राज्ञस्यापि, इति सर्वं कथितम्।