कूर्मपुराणम्

द्विजश्रेष्ठ, सप्तजन्मकृतपापानां शुद्धिः प्रत्येकस्य तत्र संपद्यते। तत्र वायुः प्राचीनं ब्रह्माण्डपुराणं ब्रह्मणा निगदितं प्रवक्तुम् आरब्धवान्। अद्यापि भगवाञ्छिवः प्रमथगणैः परिवृतः सदा रमते। ये तत्र गच्छन्ति, ते ब्रह्मलोकं प्राप्य, पुनर्जन्म न लभन्ते। तत्र नन्दी महावृन्दपतिः सदा रुद्रमन्त्रं जपन् स्थितः। सः स्वसमत्वं च मृत्युपरमं च प्रदत्तवान्। सः पुत्रार्थी महादेवं वृषध्वजं सम्यक् उपासितवान्। तदा शर्वः सोमः गणैः परिवृतः प्राह— "वरदः अहम्।" तदा नन्दी प्रार्थितवान्— "गर्भजननरहितं, मृत्युवर्जितं, त्वत्तुल्यं पुत्रं मे ददातु।" मुनिः निरीक्षन् स्थितः, हरः तत्रान्तर्दधात्। नन्दी भूमिं हलप्रहारैः विदार्य, तत्र रमणीयः बालकः समुत्पन्नः। सः सौन्दर्यगुणसम्पन्नः तेजसा दिशः प्रकाशितवान्। नन्दी पुनः पुनः "पितः! पितः!" इति शिलादं प्रति आह्वयत्। तं सः तत्राश्रमे वसत्सु ऋषिषु दर्शितवान्। वेदविधानतः तस्य पुत्रस्य उपनयनं कृत्वा वेदं शिक्षितवान्। ततः सः निश्चितवान्— "महेश्वरं द्रक्ष्यामि, मृत्युञ् जयिष्यामि।" महेश्वरे मनः स्थापयन् सः सदा रुद्रमन्त्रं जपत्। तदा शिवः गणसमूहैः सह आगत्य "वरदः अहम्" इति उक्तवान्। नन्दी प्रार्थितवान्— "भगवन्, तव तुल्यं दीर्घायुः मे दत्तु।" सः मनसा तं स्मरन् कोटिजपं कृतवान्। पुनः प्रेतगणैः परिवृतः शिवः आगत्य "वरदः अहम्" इति प्रकटितवान्। जगतां पतिः, विश्वात्मा, "एवं भवतु" इति प्रत्युक्त्वा तत्रैव अन्तर्धानम् अकरोत्। पुनः प्रेतगणैः सह आगत्य "वरदः अहम्" इति उक्तवान्। एतस्मिन्नुक्ते भगवान् उवाच— "पुनरयं मन्त्रः न जपनीयः।" "त्वं गणानां महासेनः, देवीपुत्रः महेश्वरः भव।" "मम तेजसा युक्तः, सर्वज्ञः, सर्वलोकनाथः भविष्यसि।" "सर्वभूतप्रलये त्वं मम पदं प्राप्स्यसि।" नन्दीश्वरः विधिवत् तं सम्यक् अभिषिच्य स्थापितवान्। मरुद्भ्यः तेन पुण्यशीला कन्या सुइशया नाम प्रदत्ता। तत्र यत्र मर्त्यः मृत्युमुपैति, सः रुद्रलोकं पूज्यते। तस्य क्षेत्रस्य नाम पञ्चनदं, सर्वपापविनाशनं पुण्यतीर्थम्। यः तत्र सर्वपापविशुद्धात्मा भवति, सः रुद्रलोकं पूज्यते। तत् महाभैरवाख्यं, महापापनाशनं स्मृतम्। तत् पुण्यं, सर्वपापनाशनं, सा एव पर्वतराजतनया। तत्र देवाधिपेनादिभिः चक्रार्थं भवः पूजितः। यः तत्र सम्यगाचरन् मृत्युमुपैति, सः ब्रह्मलोकं पूज्यते। तत्र शैवाद्धर्माः ऋषिभिः प्रतिष्ठापिताः। यः तत्र प्राणान् त्यजति, सः रुद्रलोकं गच्छति। तत्र गत्वा प्राणत्यागेन शाश्वतान् लोकान् प्राप्नोति। तत्रैव परमतीर्थे स्नात्वा सहस्रगवां दानफलं लभते।