तत्र शुभे दिने गङ्गायाः अवतरणं निःसंशयं सम्पद्यते स्म। तत्र स्नात्वा सर्वपापैः विमुक्तः जनः ब्रह्मलोकं प्रति पूज्यते। नन्दीशः तेन तुष्यति, स च सोमलोकं प्रति सम्मानं प्राप्नोति। तत्र स्नानकृतः नरः, हे राजन्, कदापि नरकं न पश्यति। स लोके सुन्दरः, धनसम्पन्नः, भोगैः युक्तश्च जायते। तत्र स्नात्वा सहस्रगवां फलमवाप्नोति। तत्र भक्त्या उपवास्य, तैलदीपं सम्यक् प्रदेयम्। शृङ्खलया भूषितां कपिलां गोदानेन दातव्या। एवं कृत्वा शिवसमानबलः स शिववत् दीर्घकालं सुखं भुङ्क्ते। तत्र शिवं स्नाप्य, विप्राणां भोजनं दातव्यम्। ततः शक्रालयं गत्वा, स शक्रेण सह मोदते। यः तत्र प्रयत्नेन स्नाति, स सुन्दरः सौभाग्यवान् भवति। श्रावणमासे कृष्णचतुर्दश्यां, पितृकार्यं कृत्वा, स त्रिणि ऋणानि विमुच्यते। जन्मार्जितपापात् स विमुक्तः, अस्मिन्नेव निःसंशयः। त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धं तद् पुण्यक्षेत्रं दशाश्वमेधसमं स्मृतम्। अमावास्यायां स्नात्वा, वृषध्वजं प्रभुं सम्पूज्येत। ततः रुद्रस्य रम्यां पुरीं गत्वा, स रुद्रेण सह प्रमोदते। यः तत्र पितृकार्यं करोति, स अश्वमेधस्य फलमवाप्नोति। तत्रैव प्राचीनकाले भगवान् भृगुः रुद्रं पूजयामास। एतत् क्षेत्रं विस्तीर्णं, सर्वपापविनाशनं च। यत्र यथाशक्ति दत्तं अन्नं, तदक्षयत्वेन कीर्त्यते। भृगुतीर्थे तपः कृतं, हे युधिष्ठिर, अक्षयमेव स्यात्। भृगुतीर्थे स्थितिः अपि विस्तरशः वर्णिता। यत्र गौतमः त्रिशूललाञ्छितं पूजयन्, सिद्धिम् अवाप। स ब्रह्मलोकस्य सुवर्णप्रासादे पूज्यते। विष्णोः मायया मोहिताः मूढजनाः तद् न जानन्ति। तत्र तीर्थे स्नात्वा ब्रह्महत्यापापं क्षपयति। स चतुर्भुजः त्रिनेत्रः हरसमबलः भवति। दीर्घकालानन्तरं भूमौ एकच्छत्राधिपः जायते। तत्र स्नात्वा, हे राजन्, ब्रह्मलोकमवाप्य पूज्यते। वराहतीर्थं प्रसिद्धं विष्णुलोकमार्गदायकं स्मृतम्। तत्र केवलं स्नानमात्रेण सोमलोकसम्मानं लभ्यते। तत्र स्नानमात्रेण भूमौ एकच्छत्राधिपत्यं प्राप्यते। तत्र स्नात्वा, हे राजाधिराज, देवैः सह मोदते। यत् दानं तत्र दीयते, तत् कोटिशः समृद्ध्यति। यत् श्राद्धं तत्र क्रियते, तत् सर्वं अक्षयं भवति। सर्वपापपरित्यागेन ब्रह्मलोके पूज्यते। तत्र स्नात्वा, हे राजन्, देवैः सह मोदते। तत्र स्नात्वा, हे राजन्, रुद्रलोके पूज्यते। एवं तत्र गङ्गावतरणाद्याः पुण्यकथाः, स्नानदानश्राद्धादीनां महिमानः, भृगुवराहतीर्थयोः माहात्म्यं च, यथाक्रमं श्रूयन्ते।