कूर्मपुराणम्

शुक्लतीर्थस्य माहात्म्यं पावनं कथयामि। यः पुरुषः तत्र स्नानं करोति, स एकविंशतिः पीढाभिः सहितः दिव्यपदात् न पतति। अन्यः कश्चन मार्गः तत्र लब्धं पदं न ददाति। तत्र स्नात्वा, राजन्, पुनर्जन्म न भवति। उपवासेन, दमेन, एकाग्रतया च स्नानं कुर्वन्, तस्य क्षेत्रस्य प्रभावेन सर्वं अक्षयम् एव भवति। तत्र विवाहं कुर्वतः पुण्यं शृणु। सः रुद्रलोकस्य सहस्रसंवत्सराणि पूज्यते। रात्रौ भोजनं कृत्वा स्नातः जनः गर्भदुःखं न पश्यति। एकं ब्राह्मणं भोजयन् कोटिं भोजयितवन् इव स्यात्। नर्मदाजलयुक्तेन जलेन यः प्रयुञ्जीत, स सर्वपापैः विमुक्तः भवति। तस्मिन्नेव शुभदिने गङ्गावतरणं निःसंशयं तत्र भवति। सर्वपापैः विमुक्तः स ब्रह्मलोके पूज्यते। नन्दीशः तेन तुष्यति, सोमलोकस्य च स पूज्यते। तत्र स्नात्वा नरः, राजन्, कदापि न रौरवं पश्यति। सौन्दर्ययुक्तः, धनसम्पन्नः, भोगैः युक्तः च स संसारं प्राप्नोति। तत्र स्नानात् सहस्रगवां फलं लभते। तत्र भक्त्या उपोष्य घृतदीपं दद्यात्। शृङ्खलाभूषितां कपिलां दानं दद्यात्। स शिवसमबलः भूत्वा दीर्घकालं शिववत् भुङ्क्ते। शिवं स्नाप्य ब्राह्मणान् भोजयेत्। तदा शक्रधाम प्राप्य शक्रसहितः मोदते। यः तत्र प्रयत्नेन स्नानं करोति, स सुन्दरः, सौभाग्यवान् च भवति। श्रावणमासे कृष्णचतुर्दश्यां पितृयज्ञं कृत्वा स त्रिणृणऋणात् विमुक्तः भवति। जात्यादारभ्य कृतपापात् विमुक्तः, अत्र न संशयः। त्रिलोक्यां प्रसिद्धं तत् क्षेत्रं दशाश्वमेधसमानं स्मृतम्। अमावास्यायां स्नात्वा, वृषध्वजं प्रभुं पूजयेत्। रुद्रस्य रम्यां पुरीं गत्वा रुद्रसहितः मोदते। पितृयज्ञं कुर्वतः अश्वमेधफलं लभते। तत्रैव प्राचीनकाले भृगुः देवः रुद्रं पूजयामास। एतत् क्षेत्रं विस्तीर्णं सर्वपापनाशनम्। यः यथाशक्ति अत्र अन्नदानं करोति, तस्य पुण्यं अक्षयम्। भृगुतीर्थे तपः कृतं, युधिष्ठिर, अक्षयम्। भृगुतीर्थे स्थितिः अपि वर्णिता। यत्र गौतमः त्रिशूललिङ्गिनं पूजयन् सिद्धिं प्राप्नोति। स ब्रह्मलोके सुवर्णमन्दिरे पूज्यते। विष्णोः मायया मोहिताः मूढाः जनाः तद् न जानन्ति। तत्र तीर्थे स्नानं कृत्वा ब्रह्महत्यापापं विनाशयति। स चतुर्भुजः त्रिनेत्रः हरसमबलः भवति। चिरकालात् जातः स एकच्छत्राधिपतिः भूमौ भवति।