कूर्मपुराणम्

राजन्, यः कश्चन तत्र पुण्यकर्म आचरति, तेन तस्मात् कर्मणः प्रभावात् पितरः चिरकालं चन्द्रतारकसमये यावत् त्रिप्ताः मोच्यन्ते च। तत्र स्नानं कृत्वा तपसः फलं लभ्यते, युधिष्ठिर, नर्मदायाः तटे अन्यत् किञ्चन तीर्थं समं नास्ति। शुक्लतीर्थे तु हविर्दानं च उपवासः च कृत्वा महान् पुण्यलाभः स्यात्, तद् एव सर्वपापविनाशकं ख्यातम्। तत्रैव भगवाञ् भर्गः देवीसहितः सदा वसति, शङ्कर। कैलासात् आगत्य हरः अपि तत्रैव स्थितः। तत्र सुरगणाः, अप्सरः, नागाश्च, नरश्रेष्ठ, निवसन्ति। तत्र स्नानदानतपः पितृयज्ञः च निरन्तरं दृश्यन्ते। शुक्लतीर्थे दिनरात्रोपवासेन मानवः शुद्धिं प्राप्नोति, एकविंशतिपुत्रपर्यन्तं कुलं सह मोक्षं नाप्नोति दिव्यपदात् पतनं न भवति। अन्यः कश्चन मार्गः तत्र लब्धस्य पदस्य तुल्यं फलं न ददाति। तत्र स्नात्वा, राजन्, पुनर्जन्म न भवति। उपवाससंयमध्यानयुक्तः स्नानं कुर्याद् यः, तेन पुण्यतीर्थस्य प्रभावात् सर्वं अक्षयं भवति। शृणु, राजन्, यः तत्र विवाहं करोति, सः सहस्रवर्षाणि रुद्रलोकस्य मान्यत्वं लभते। स्नात्वा रात्रौ एव भोजनं कुर्वन् गर्भदुःखं न पश्यति। एकं ब्राह्मणं भोजयन् कोटिब्राह्मणभोजनस्य फलं लभते। यः नर्मदाजलयुतं जलं पिबति, सः सर्वपापैः विमुक्तः भवति। तस्मिन्नेव शुभदिने गङ्गावतरणं तत्र अवश्यं भवति। सर्वपापविमुक्तः सः ब्रह्मलोकस्य सम्मानं प्राप्नोति। तेन नन्दीशः तुष्टः भवति, सोमलोकस्य अपि सम्मानं लभते। तत्र स्नात्वा, राजन्, नरः कदापि नरकं न पश्यति। सः शोभनरूपवान्, धनसम्पन्नः सुखोपभोगयुक्तश्च भवति। स्नात्वा, राजन्, सहस्रगवां फलं लभते। तत्र भक्त्या उपवासं कृत्वा घृतदीपं दद्यात्। ताम्रवर्णां घण्टायुक्तां गां दद्यात्। ततः सः शिवसमबलश्चिरकालं शिववत् भोगान् भुञ्जते। शिवं अभिषिञ्च्य ब्राह्मणान् भोजयेत्। ततः सः शक्रसदनं गत्वा शक्रेण सह रमते। यः तत्र यत्नेन स्नानं करोति, सः सुन्दरः भाग्यवान् च भवति। श्रावणमासे कृष्णचतुर्दश्यां तत्र पितृयज्ञं कृत्वा त्रिणृणात् विमुक्तः भवति। जन्मार्जितपापात् मुक्तः, अत्र संशयः नास्ति। त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धं तत् तीर्थं दशाश्वमेधसमानं स्मृतम्। अमावास्यायां स्नात्वा वृषध्वजं प्रभुं पूजयेत्। ततः रुद्रस्य रम्यनगरे गत्वा रुद्रेण सह रमते। पितृयज्ञं कृत्वा अश्वमेधसमानं फलं लभते। तत्रैव प्राचीनकाले भगवान् भृगुः रुद्रं पूजयामास। एवं तद् शुक्लतीर्थं, राजन्, सर्वपुण्यफलप्रदम्, सर्वपापविनाशनं, दिव्यलोकप्राप्तिकरं च, वेदवाक्यैः स्तूयते।