कूर्मपुराणम्

ततः तत्र मुनयः ब्राह्मणाश्च समागताः। महाशिवः, आदिपुरुषः, तत्र प्रकटितः अभवत्, स जन्मनाशयोः कारणरूपेण प्रकटितः। आकाशे 'व्योम' इत्युच्यते, तत्र स तेजस्वी प्रभामान् आसीत्। देवेश्वरः स भगवान् मायामारुह्य तत्र स्थितः। एतद्विज्ञाय, ते अमृतत्वं प्राप्नुवन्ति। पुनः वनवासिनः मुनयः देवदारुवने, यथा पूर्वं श्रुतं मया, रुद्रं पूजयन्ति। यदि सः शान्तद्विजातीन् श्रावयति, सः परमं पदं प्राप्नोति। नर्मदा, लोके प्रसिद्धा, पुण्यनदीषु अग्रगण्यास्ति। सा युधिष्ठिराय शुभा, सर्वपापक्षयकरी। प्रयागस्य महिमा तस्य विविधतीर्थानि च, तस्य महत्त्वं त्वं अधुनैव कथयितुमर्हसि। सा स्थावरजङ्गमानि सर्वाणि उद्धरति। अधुनाऽहं तस्य पुण्यकथां वक्ष्यामि, त्वं सावधानेन शृणु। ग्रामे वा वने वा नर्मदा सर्वत्र पुण्यवती। गङ्गाजातं अपि दृष्टमात्रेण क्षिप्रं शुद्धयति, हे नर्मदे। सा त्रैलोक्ये पुण्या रम्या च मनोहरा। तपः कृत्वा, हे राजन्, ते परमसिद्धिं प्राप्तवन्तः। एकरात्रव्रतेन शतपरिवाराणां उद्धारः भवति। द्वयोजनविस्तारिणी, हे राजन्, नर्मदा। अमरकण्टके पर्वते तस्यां स्थिताः। यः सर्वदोषपरित्यागी सर्वभूतहिते रमते, तस्य पुण्यफलं श्रूयताम्, हे राजन्। सः दिव्याप्सरसां गणैः परिवृतः, दिव्यस्त्रीभिः सेवितः। देवलोकं गच्छति, देवैः सह रमते। विविधरत्नमणिमण्डितं निवासं लभते। चित्ररथैः शोभितं, सेवकनारीपुरुषैः सेवितं। तत्र शताधिकवर्षं सुखानि भुञ्जते। तस्य गतिर्निर्वृत्तिः, आकाशस्थवायुवत्। तत्र 'जलेश्वर' नाम सरः त्रैलोक्यविख्यातम्। दशवर्षाणि तत्र पितरः तुष्टाः भवन्ति, न संशयः। तद् सरः समीपे स्थितम्, सरलार्जुनच्छायायुक्तम्। तत्र, हे युधिष्ठिर, शतकोटिपुण्यतीर्थानि सन्ति। नर्मदाजलेन स्पृष्टाः परमं पदं प्राप्नुवन्ति। तत्र स्नानात् मनुष्यः क्षणेन सर्वव्रणमुक्तः भवति। एषा पुण्यकथा पूर्वं भगवता सर्वलोकहिताय घोषिताऽभवत्। सर्वपापविमुक्तचित्तः रुद्रलोकं गच्छति। उत्तरे तटे वसन्तः रुद्रलोकं प्राप्नुवन्ति। तत्र स्नानं दानं च तुल्यं, यथा शंकरः मम उक्तवान्।