एषा एव ज्ञातव्या भगवती मम शुभा रूपा, अहं भगवाञ् ज्ञेयः। ये मयि भक्ताः, द्विजश्रेष्ठ, तेषां ज्ञानं परमं भवति। ये निरन्तरं मयि मनः संस्थाप्य, हृदि ध्यानं कुर्वन्ति, भस्मना आवृताः सन्तः, तेषां संसारस्य भीषणं सागरं शीघ्रं नाशयामि। ब्रह्मचर्यनिष्ठः, नग्नः, पाशुपतव्रतम् आचरितव्यं। गूढतमं गूढस्य गूढं, सूक्ष्मं, वेदसारं, मोक्षाय एव। वेदाध्ययनपरः पण्डितः पाशुपतिं शिवं ध्यायेत्। ये भस्मना आवृताः, कामरहिताः, सदा प्रसिद्धाः। अनेके योगेन शुद्धाः मम स्थितिं प्राप्ताः। वेदविरोधं न किञ्चित् उक्तं मया, केवलं वेदसिद्धं एव। वेदबाह्यं यद् अप्रमाणं, तद् न आचर्यं, अन्यानि च। मम स्वरूपं केवलं नित्यवेदेन ज्ञायते। निश्चितं दिव्यं ज्ञानं शीघ्रं समुत्पद्यते। ऋषिसार्वभौम, केवलं ध्यानात् मम सन्निधिं दास्यामि। ब्रह्मचर्यनिष्ठाः, शान्ताः, ज्ञानयोगनिष्ठाः, आत्मज्ञानाधारितान् अनेका दर्शना स्थापिताः। सर्वभूतानां कारणं किञ्चिद् अस्ति, स एव भगवान्। महादेवी प्रकटिता, गिरिकन्या देवी। सा स्वैः शुद्धैः उज्ज्वलैः रूपैः आकाशं पूरयन्ती। तद् परमबीजं ज्ञायते। ततः ऋषयः ब्राह्मणाश्च। रुद्रः महाः पुराणपुरुषः। स उत्पत्तिनाशकारणरूपेण प्रकटितः। आकाशे उज्ज्वलः 'व्योम' इति प्रसिद्धः। मायाम् आरोह्य, देवेशः। एतत् ज्ञात्वा ते अमृतत्वं प्राप्नुवन्ति। पुनः वनवासिनः रुद्रं पूजयन्ति। पुरातनं देवदारुवनं, यथा पूर्वं श्रुतम्। यदि शान्तः द्विजातीन् श्रावयति, स परमं पदं प्राप्नोति। नर्मदा जगति प्रसिद्धा, तीर्थानां अग्रणी। सा युधिष्ठिराय शुभा, सर्वपापविनाशिनी। प्रयागस्य महिमा, तस्य विविधानि तीर्थानि। तस्य महिमानं, वत्स, वदितव्यं। सा सर्वभूतान्, स्थावरजङ्गमान्, उद्धरति। तस्य महिमानं वक्ष्यामि, शुभं वृत्तान्तं शृणु। ग्रामे वा वने वा नर्मदा सर्वत्र पुण्या। गङ्गाजातं दृष्टमात्रेण तुर्यं शुद्धयति, हे नर्मदे। सा त्रिलोक्यां पुण्या, रम्या, मनोहरा। तपः कृत्वा, राजन्, उत्तमं सिद्धिं प्राप्ताः। एकरात्रोपवासेन शतं कुलं उद्धरति।