कूर्मपुराणम्

अच्युतं केवलं शरणं प्राप्तवन्तः स्म, सर्वेशं तव कृपया अस्मिन् कार्ये रक्षां याचामः। ततः त्रिशूलचिह्नं देवं ध्यानपूर्वकं, अञ्जलिं कृत्वा सप्रणम्य वदति स्म। बलस्य तु निन्दनम्, तपस्याः निन्दनम्—एतत् स्थलस्यार्थे तु तावद् व्यर्थम्। तव विना तेन तु तिरस्कृतः, निरर्थकप्रवृत्तिभिः मोहितः। हन्त, तं प्राप्त्वा तिरस्कृतः स्म; हन्त, महद् धनं प्राप्त्वा तिरस्कृतम्; हन्त, अक्षयधनं प्राप्त्वा तिरस्कृतम्। तं धनं भाग्यहीनैः तिरस्कृतम् दृष्ट्वा—ब्राह्मण, तं धनं प्राप्त्वा व्यर्थं कृतम्। तेन परमं पदं न प्राप्तम्। स एव प्रभुः कालरूपं धारयन्, सर्वं संहरति, महेश्वरः। चक्रवज्रधारी, श्रीवत्सचिह्नितः स एव। द्वापरे प्रभुः कालः, कलौ धर्मध्वजः। तमः अग्निः, रजः ब्रह्मा, शुद्धिः विष्णुः प्रभुः। यत्र तद् तिष्ठति, तत्र ब्रह्म तत् योगसंयुक्तम्। स एव नारायणः देवः, परमात्मा, नित्यः। स एव सर्वं मोहयति, स एव परमं गन्तव्यम्। महात्मा पुरातनः हरिः, एकशृङ्गः, अष्टाक्षरः। एकरूपः, अनन्तस्वरूपः—शास्त्रैः नारायणः घोष्यते। विविधैः मन्त्रैः ब्राह्मणैः धर्मकामैः मोक्षकामैः स पूज्यते। योगामृतं पित्वा स विश्राम्यति—तद् विष्णोः परमं धाम। अव्यक्तमूलप्रकृतिः वेदर्षिभिः अजः गीतः। अजस्य नाभौ बीजं महेश्वरः स्थापयति। महापुरुषः, जगत्, जलानां परमगर्भः। देवदेवः महादेवः हरः, भूतनाथः। विष्णुना सह एकीकृत्य सृजनं परिवर्तनं च करोति। योगशक्तिस्वरूपः स वेदान् आदौ प्रदत्तवान्—इति मया घोष्यते। मोक्षार्थं तं एव ज्ञात्वा भवं शरणं गन्तव्यम्। ब्रह्मदेवं प्रणम्य, ते दुःखिताः पृष्टवन्तः। "वद, अमरनाथ जगन्नाथ! शरणागतानां त्वं रक्षकः।" परमलिङ्गं कृत्वा, तस्य लिङ्गनाथस्य चिह्नानि अनुकरणं कृतवन्तः। ब्रह्मचारिणः विविधवेदव्रतानि आचरन्तः। परमं तपः कृत्वा, शतरुद्रीयं जपितवन्तः। सर्वे अञ्जलिं कृत्वा त्रिशूलधारिणं समीपं गतवन्तः। यस्य दर्शनात् सर्वमोहः अधर्मः च नश्यति। हर्षपूर्णहृदयैः, देवदारुवनं पुनः अगच्छन्। परमदेवस्य अज्ञानं, रागद्वेषवर्जिताः। गुप्ते शुभे नदीतीरे स्थितवन्तः। कश्चित् आकाशे, अङ्गुष्ठाग्रेषु स्थित्वा तिष्ठन्ति स्म।