कूर्मपुराणम्

स राजा तद् अद्भुतं रूपं समुपस्थितं तत्र दृष्टवान्। स चिन्तयामास—"इदानीं नूनम् एष अस्माकं प्रति आगच्छति" इति। तदा स राजर्षिः तम् आनीयितुं समीपं जगाम। स कालं प्रति उवाच—"ममायं, देहि तम्" इति। तदा स कोपात् शीघ्रं रुद्रं प्रति अभ्यधावत्। स श्वेतस्य पश्यतः तम् आहतवान्। तत्र देवानां प्रभुः पिनाकधारी उमया सह विराजमानः अभवत्। ततः स राजर्षिः अक्षयं शम्भुं प्रणम्य नमत्। स शिवाय मेधसे नमः, मोक्षदाय नमः इत्यादि उवाच। नृपते, अविभक्तरूपाय ते नमः। शाश्वताय च अक्षयाय वराहदंष्ट्रिणे नमः। महा-नर्तकाय, वृषध्वजाय च नमः। अथ स भगवान् तस्मै स्वं नित्यं गणेश्वर्यं समरूपत्वं च दत्तवान्। ऋषिभिः सिद्धैः च पूजितः स तत्रैव क्षणेन अदृश्यः अभवत्। तदा स रुद्रं वरं याचते स्म—"अयम् जीवतु" इति। स च यमेन तस्मिन्नेव कार्ये नियुक्तः आसीत्। जगतात्मा स भगवान् "एवं भवतु" इति उक्त्वा, स तथैव अभवत्। स महादेवं गत्वा पूजयित्वा गणेश्वर्यं प्राप्तवान्। श्रूयते—एष एव महादेवस्य महत् धाम। तत्र शिलातले चिह्नरूपं पदचिह्नम् अपि स्थापितम् अस्ति, अ-स्तिकानां चिह्नाय। वेदाध्ययनरताः तत्र महादेवं पूजयन्ति। तत्र शिरसा प्रणम्य रुद्रस्य समीपत्वं लभ्यते। एष केदारः नाम प्रसिद्धः, सिद्धानां शुभधाम। तत्र शुद्धं जलं पीत्वा गणेशत्वं प्राप्यते। द्विजश्रेष्ठाः योगिनश्च तत्र यत्नेन आगच्छन्ति। तत्र श्रीनिवासं पूजयित्वा विष्णुलोके पूजां लभते। तत्र गत्वा द्विजश्रेष्ठः अक्षयं स्वर्गं प्राप्नोति। तत्रैव दक्षयज्ञः रुद्रेण विनाशितः। स तत्र सर्वपापेभ्यः विमुक्तः सन् मृतः ब्रह्मलोकं याति। तत्र हृषीकेशं पूजयित्वा श्वेतद्वीपं गच्छति। तत्र प्राणत्यागं कृत्वा रुद्रप्रियः भवति। तत्र स्नानं, पिण्डदानं, अन्यानि च कर्माणि अक्षयानि, श्रेष्ठानि च। सर्वपापविमलः सन् सहस्रगोदानस्य फलम् आप्नोति। तत्र त्रिरात्रं वा एकरात्रं वा उपोष्य, संयमी ब्रह्मचारी अलोलुपः सर्वतीर्थफलम् आप्नोति। तत्र कार्त्तिकेयः अमरैः पूजितः नित्यं तिष्ठति। षण्मुखं पूजयित्वा स्कन्देन सह आनन्दं प्राप्नोति। स पापिष्ठानपि पितॄन् उद्धरति—अत्र न संशयः। तत्र स्थलम् तीर्थरूपं भवति; मृतानां स्वर्गः निश्चितः। ये द्विजाः श्रद्धया तद् आचरन्ति, ते यमधाम न पश्यन्ति।