कूर्मपुराणम्

तत्र नारायणः श्रीमान् परमपुरुषरूपेण स्थितः। तत्र ब्राह्मणान् पूजयित्वा विष्णुलोकं प्राप्नोति। शम्भुः अपि तत्र परमेश्वरः पापहरः निवसति। तत्र जनः कामान् अवाप्य रुद्रप्रियः भवति। महादेवस्य पूजनात् शिवसंयोगः लभ्यते। तं दृष्ट्वा तु मनुष्यः तत्क्षणात् सर्वपापैः विमुक्तः भवति। विष्णुं पुरुषं पूजयित्वा श्वेतद्वीपे सम्मानितः भवति। तत्र यज्ञमथनं कृत्वा दक्षेण विमुक्तः भवति। तत्र विष्णोः परमपुरुषस्य पुण्यधाम स्थितम्। तत्र पापमुक्तः मृतः विष्णुसदृशत्वं प्राप्नोति। तत्र प्राणान् त्यक्त्वा हृषीकेशं पश्यति। तत्र हयशिरा नारायणः सदा स्थितः। पुष्करः सर्वपापानि नाशयति मृतान् ब्रह्मलोकं ददाति। सः सर्वपापैः शुद्धः शक्रसहितः आनन्दति। सिद्धसमूहाः पद्मसम्भवम् ब्रह्माणम् पूजयन्ति। द्विजश्रेष्ठं पूजयित्वा ब्रह्माणम् पश्यति। तत्र मनुष्यः सुन्दरः जातः सर्वकामान् प्राप्नोति। रुद्रं पूजयित्वा अश्वमेधफलं प्राप्नोति। हरे पञ्चाक्षरमन्त्रनिष्ठः पूजितः। वृषध्वजं शिवं तपसा पूजयामास। रुद्रस्य आगमनं ज्ञात्वा हर्षवेगेन नृत्यितवान्। ईशानं देवम् दृष्ट्वा पुनः पुनः नृत्यितवान्। स्वदेहं विदार्य भस्मराशिं दर्शितवान्। तव तपसा एतादृशी महिमा अन्यत्र नास्ति। एतत् तपसि योगिनः न उचितम्; अहं तव श्रेष्ठः। हरो जगत्क्षयः परमावस्थां प्राप्य नृत्यितवान्। दंष्ट्रायुक्तं ज्वालामालिनं भीषणमुखं धारयामास। शुभां देवीं दशसहस्रसूर्यप्रभाम् शान्ताम् अपश्यत्। संयतात्मा रुद्रं नमस्कृत्य रुद्रस्तोत्रं जपितवान्। सः पूर्वरूपं धृत्वा देवी अदृश्यत्वं प्राप्ता। "मा भैः पुत्र," इति उवाच, "किं ते दातव्यं?" ततः तुष्टः ऋषिः वरं याचितुम् इच्छन् पप्रच्छ। "एषा का दिव्या रूपा सर्वदिशः भीषणा?" "यदा त्वं सहसा अदृश्यः अभूः, सर्वं ज्ञातुम् इच्छामि।" महाशिवः स्वात्मयोगः; देवी त्रिपुरदाहिनी अग्निः। सः सर्वपापनाशकः कालः, कालकर्ता, हरः च। सः अन्तर्ज्ञः पुरुषः; अहं परमपुरुषः। सः ऋषिभिः शक्तिरूपः, जगतः नित्यप्रभवः इति कथ्यते। नारायणः परमः अव्यक्तः मायारूपः शास्त्रेण कथ्यते। अहं पञ्चविंशतितत्त्वं पुरुषं प्रकृत्या संयोजयामि।