कूर्मपुराणम्

नारायणं तं दिव्यं स्वं चाक्षरं सर्वस्य कारणं पश्यध्वं, यः सर्वात्मा भवति। राघवेन च भूतैः च पूजितः अग्निः तत्रान्तर्धानं जगाम। एषा स्त्रीणां प्रायश्चित्तविधिः स्मृता, या सर्वपापहरणी भवति। पुण्ये स्थले स्वदेहं परित्यज्य नरः पापात् विमुक्तो भवति। स एव सर्वपापेभ्यः मोक्षं प्राप्नोति, सर्वप्रकारेभ्यः अपि। महेश्वरस्य पूजनार्थं ज्ञानयोगस्य सनातनमार्गः प्रवर्तितः। स एव महादेवं पश्यति, अन्यः शतयुगपर्यन्तं अपि न पश्यति। अस्मिन्लोके तस्मात् परो नास्ति, स एव परमो योगी इति कीर्त्यते। योगयुक्तः मुनिः अपि भगवतः विशेषतः न प्रियः। धर्मनिष्ठाः शान्ताः श्रद्धालवः च ये, तेषां मध्ये पापमुक्तः परमं पदं प्राप्नोति। सदा सुबुद्धिः एतत् पठेत्, द्विजातिभिः अपि श्रोतव्यम्। दोषच्छद्मं त्यक्त्वा सः महेश्वरं गच्छति। ऋषीन् आश्वास्य सूतः यथागतं निर्गतः। अथो, रोमहरषणं पृष्टवन्तः—“तानि वस्तूनि ब्रूहि,” इति। तानि हि पुराणेषु ब्रह्मवादिभिः ऋषिभिः कीर्तितानि। प्रख्यातः ऋषिः सप्तमातमानं पावयति। प्रायागः पुण्यतीर्थं प्रसिद्धं, यस्य माहात्म्यं प्रतिपादितम्। तत्र मुनिवासैः सेवितं, सर्वपापहरं च। तत्र यत् किमपि दत्तं, अल्पमपि, उभयकुलं शुद्धयति। तत्र पिण्डदानं कृत्वा, पुनर्जन्म न भवति। तेन पितरः तार्यन्ते, परमं पदं प्राप्नुवन्ति। तत्र शिलायां पादं स्थाप्य, पितॄन् सम्पूजयेत्। पितरः तस्य शोचन्ति, तस्य प्रयत्नः व्यर्थः। अस्माकं यः कश्चित् गया गच्छति, सः अस्मान् उद्धरेत्। अस्माकं वंश्यः यः कश्चित् गया गच्छति, सः उद्धरेत्। तेषां मध्ये एकः अपि गया गतः चेत्—सः गया गत्वा, ध्यानपूर्वकं पिण्डं सम्यक् दद्यात्। सः सप्त सप्त कुलं उद्धृत्य, परमं पदं प्राप्नोति। तत्र प्रसिद्धं स्थलं प्रभासं, यत्र दिव्यः भवः निवसति। तत्र कर्म कृत्वा, ब्रह्मणः परमक्षयं लोकं प्राप्नोति। तत्र रुद्रं पूज्य, ज्योतिष्टोमस्य फलम् आप्नोति। तत्र ब्राह्मणान् पूज्य, गणपतिस्थानं नूनं लभते। सर्वरोगनाशनं, पुण्यं, रुद्रलोकप्राप्तिकारणं च तत्। तत्र महेश्वरस्य लिङ्गं विजयं नाम प्रसिद्धम्। तत्र वासं कृत्वा, श्रेष्ठब्राह्मणाः परमं पदं यान्ति। तत्र देवदेवस्य एकं आम्रवृक्षं, यः गाणपत्यफलदायकः। राजा तत्र स्पृष्ट्वा सर्वेषां अधिपतिर्भवति; मोक्षकामः मोक्षं लभते। तत्र स्पर्शसमये सर्वपापेभ्यः विमुक्तिः स्यात्। तत्र स्नात्वा, हे विप्राः, नरः ब्रह्मलोके पूज्यते।