सा सीता, या लोकेऽस्मिन्परत्र च पापरहिता, न कदाचिदिह केनापि जेतुं शक्या। सा देवी दशरथवंशजपत्नी, राक्षसेश्वरं विजित्य, कीर्तिमवाप्तवती। कालप्रेरितः स रावणः विशाललोचना सीतां स्प्रष्टुमिच्छन्, तपस्वी तां प्रियां हर्तुमुद्यतः स्म। सा विशुद्धस्मिता अग्निसदनं शरणमगच्छत्। रामपत्नी अन्वितकराञ्जलिः स्वपतिमिवाक्षय्यं परमेश्वरं प्रत्युपगतवती। सैव सर्वभूताधिपतिं कालरूपिणं दग्धारं, हृदि सर्वभूतस्थितं तेजस्विनं, व्याघ्रचर्माम्बरं शरण्यं परमं धाम, महायोगेश्वरं सूर्याग्निं परमात्मानं, योगिनां स्वामिनं भोगमोक्षफलप्रदं कालाग्निं, अमेयवीर्यं सुवर्णगृहे गुह्यं महान्तं च, सपर्ययन्। सा प्रार्थयामास—"देवमग्निं देवपितृहोत्रवाहनं शरणं प्रपद्ये।" "होत्रवाहन, सूर्यप्रभ, ज्वलनां श्रेष्ठ, मां पालय" इति। सा ध्याननिष्ठा रामदृष्टिपातिनी तिष्ठति स्म। तदा स अग्निदेवः तेजसा सर्वं दग्धुमिव प्रकटितः। स धर्मनिष्ठां सीतां गृहित्वा अन्तर्धानमगात्। तां गृहीत्वा स लङ्काम्, समुद्रमध्ये स्थितां, अगच्छत्। तत्र रावणः सीतां प्राप्य संशयविषादयुतचित्तः अभवत्। स दग्धेऽग्निम् प्रविष्टः, तत्रापि ज्वलनः तां न ददाह। देवप्रियः अग्निदेवः सीतां रामाय दर्शयामास। जनकात्मजा रामं प्रणम्य भूमौ शिरसा नमस्कृतवती। राघवः अपि अग्निं शिरसा वन्द्य तुष्टः अभवत्। पूर्वं भगवता दग्धा सा मम समीपं आगता दृष्टा। सर्वभूतसाक्षिके स्ने, दशरथसुताय यथावृत्तं अग्निना निवेदितम्। सा तपसा पूजिता सम्प्राप्ता, देवीमध्ये प्रियतमा जाता। रावणेन कामिता सा मया भवानीयाः समीपं नीताऽभूत्। रावणवधाय मया मायामयी रूपा निर्मिता, तया च रावणो विनशितः। ततः सा रूपा मया एव पुनः संहृता, लोकसंहारकः रावणः निहतः। "पश्य नारायणं दिव्यं, स्वमक्षय्यात्मानं सर्वस्य मूलं।" इति। राघवेन सर्वैश्च भूतेषु पूजितः अग्निः अन्तर्धानमगात्। एषा स्त्रीणां पापनाशिनी प्रायश्चित्तकथा स्मर्यते। पवित्रस्थले देहमुत्सृज्य, पापात् विमुच्यते। सर्वपापेभ्यो विमुक्तिर्भवति, सर्वेषां दोषाणां नाशः। महेश्वरपूजनाय ज्ञानयोगनित्यमार्गः प्रवर्तितः। स एव महेशं पश्यति, अन्यः शतयुगेष्वपि न पश्यति। लोके तस्मात्परः कश्चिन्नास्ति, स एव परमो योगी स्मृतः। योगयुक्तो मुनिरपि भगवतः नातिप्रियः।