कूर्मपुराणम्

पूर्वाह्णे नदीस्नानेन सर्वपापैः प्रमुच्यते। शमसंयुक्तचित्तः संयतः पुरुषः एतान् व्रतानि आचरितुमर्हति। त्रयाणां ब्राह्मणानां पूजनेन सर्वपापैः विमुच्यते। सप्तमे दिवसे सूर्यस्य पूजया अपि सर्वपापैः विमुच्यते। सप्तजन्मसंपादितैः दानैः पूजया च नरः पापात् प्रमुच्यते। शुक्लपक्षस्य द्वादश्यां महापातकात् विमुक्तिः स्यात्। ग्रहणादिषु कालेषु महापातकस्य प्रायश्चित्तं निर्दिष्टम्। दृढनियमेन यदि जीवितं त्यजति, सः सर्वपापैः विमुच्यते। या स्त्री पत्या सह वह्नौ प्रविशति, सा तमुद्धरति। सर्वपापोत्पत्तौ अपि अत्र संदेहो न कर्तव्यः। सा न पापिनी, नास्मिन्लोके, न परत्र च। तस्याः पराजयं कर्तुं कश्चन अत्र समर्थः न भवति। सा देवी दशरथवंशजपत्नी राक्षसेश्वरं विजित्य स्थितवती। कालप्रेरितः सः रावणः सीतां विशाललोचनां कामयामास। तपसा प्रेरितः सः तां कामिनीं हर्तुम् उद्युक्तः इति श्रूयते। सा शुद्धस्मिता अग्निसदनं शरणं प्रपन्ना। अयोध्यापतेः भार्या सीता अच्युतं पतिं इव अञ्जलिं कृत्वा उपजगाम। सः सर्वभूताधिपति ज्वलनस्वरूपेण तया उपगतः। हृदयान्तरनिवासिनं तेजोराशिं च तया उपसृतम्। सः भूतनाथः व्याघ्रचर्माम्बरधारी परमाश्रयः तया उपगम्यते। योगमहेश्वरं वह्निं सूर्यं च परं तत्त्वं सा उपगम्यते। कालाग्निं योगिनां नाथं भोगमोक्षफलप्रदं च तया उपसृतम्। अपरिमिततेजसं सुवर्णगृहगुह्यं च महात्मानं सा उपगम्यते। अहं देवमग्निं पितृदेवताहव्यम् उपाश्रये। हे वह्ने, हविःवाहन, सूर्यसमप्रभ, ज्वलनां श्रेष्ठ, मां पालय। सा सीता ध्याननिष्ठा रामं प्रेक्षमाणा स्थितवती। तदा अग्निदेवः तेजसा सर्वं दग्धुमिव प्रकटितः। सः धर्मनिष्ठां सीतां गृहीत्वा अन्तर्धानमगात्। तां गृह्य सः सागरमध्यस्थां लङ्कां जगाम। सीतां प्राप्य तस्य मनसि संदेहश्च चिन्ता च समजायताम्। सः ज्वलनं वह्निं प्रविश्यापि, सा अग्निना न दग्धा। अग्निदेवः देवप्रियः सीतां रामाय दर्शयामास। जानक्याः रामाय भूमौ प्रणिपत्य नमस्कारः कृतः। राघवः अग्निं शिरसा प्रणम्य तुष्टः अभवत्। पूर्वं भगवता दग्धा सा मम समीपं आगता इति दृष्टा। सर्वभूतसाक्षिणि दशरथात्मजाय यथावृत्तं सर्वं निवेदितम्। सा तपसा पूजिता प्राप्ता च देवीषु प्रियतमा अभवत्। रावणेन कामिता सा मया भवानीसमिपं नीताऽभूत्। मया एव मायामयी रूपा रावणवधाय निर्मिता। सा मया एव पुनः ह्रता, तदा लोकनाशकः रावणः निहतः।