एकदा धर्मशास्त्रे विविधप्रायश्चित्तविधयः निरूपिताः। स्नानानन्तरं श्वपचस्य छायामारुह्य तस्मै घृतं दातव्यं इति निर्दिष्टम्। मानवास्थिस्पर्शे कृत्वा स्नानं सम्पाद्य शुद्धिः सम्पद्यते। गोघ्नः पञ्चवर्षाणि ब्राह्मणगृहे व्रतमाचरेत्। स्नात्वा दिवसशेषे उपवासं कृत्वा तं समीपं गत्वा क्षमां याचेत। विवादे विजयं प्राप्यापि समीपं गत्वा क्षमां याचेत। यदि ब्राह्मणस्य रक्तप्रवाहं कृतवान् स्यात् तर्हि कृच्छ्रातिकृच्छ्रयोः प्रायश्चित्तं कुर्यात्। तस्य पापस्य निवारणाय एकरात्रं त्रिरात्रं वा उपवासः कर्तव्यः। जिह्वां दग्ध्वा अग्निदत्तेन ताम्रकण्डेन सुवर्णं दद्यात्। शुद्ध्यर्थं लिङ्गच्छेदः कार्यः, अथवा चान्द्रायणव्रतं समाचरेत्। लिङ्गच्छेदं कृत्वा चान्द्रायणं व्रतं समाचरेत्। एतत्सर्वं सम्यक् कृत्वा द्विजश्रेष्ठः प्राजापत्यं व्रतं कुर्यात्। यदा तं तेजस्विनं पश्येत् तदा दृष्ट्वा, स्मृत्वा च परमेश्वरं चिन्तयेत्। तस्य शताब्देष्वपि प्रायश्चित्तं न सिध्यति। यः तु भगवत्सरणिं प्रपद्यते, स पापात् विमुच्यते। चान्द्रायणं कृच्छ्रं चातिकृच्छ्रं च नियमानुसारं कृत्वा, देवताराधनात् सर्वाणि पापानि नश्यन्ति। ब्राह्मणभोजनप्रदानेन सर्वपापात् विमुक्तिः स्यात्। ब्राह्मणान् अग्रे पूज्य सन् सर्वपापेभ्यः प्रमुच्यते। रजनीप्रथमयामे भगवत्साक्षात्कारात् सर्वदुष्कृतात् विमुक्तिः। यमाय धर्मराजाय मृत्यवे अन्तकाय च पूर्वाह्णे नदीस्नानात् सर्वदुष्कृतात् विमुक्तिः। शमितः सन्, निग्रहितेन्द्रियः, एतानि व्रतानि समाचरेत्। त्रयः ब्राह्मणाः पूजिताः सन्तः सर्वदुष्कृतात् विमोचयन्ति। सप्तमे दिने सूर्यपूजनात् सर्वदुष्कृतात् विमुक्तिः। सप्तजन्मसु संचितं द्रव्यं दत्वा पूजनसम्पादनात् नरः पापात् विमुच्यते। शुक्लपक्षे द्वादश्यां महापापात् विमुक्तिः। ग्रहणादिकालेषु महापापस्य प्रायश्चित्तं विधानम्। दृढनियमेन जीवन्तः प्रायश्चित्तं समाचर्य प्राणत्यागेन सर्वपापात् विमुच्यन्ते। या स्त्री पतिसहितं वह्नौ प्रविशति, सा तमुद्धरति। सर्वपापोत्पत्तौ किञ्चित् संकोचः न कर्तव्यः। तस्याः न पापं विद्यते, नास्मिन्लोके, न परत्र। तस्याः पराजयं कर्तुं कश्चन न शक्नोति। सा देवी दशरथवंशजपत्नी राक्षसराजानं विजिग्ये। कालप्रेरितः सः सीताम्, विशाललोचनां, इच्छितवान्। तपस्वी ताम् प्रियतमां स्त्रीं हर्तुम् अभिप्रेत्य संकल्पमकरोत् इति श्रूयते। सा विशुद्धस्मिता अग्निसदनं शरणं जगाम। रामपत्नी अच्युतं स्वं पतिं इव, अञ्जलिं कृत्वा, उपगच्छति स्म। सा सन्तप्तं सर्वभूताधिपतिं, कालरूपिणं प्रभुं, उपगच्छति स्म। सा तेजस्विनं सर्वभूतहृदयनिवासिनं उपगच्छति स्म। सा भूतनाथं व्याघ्रचर्माम्बरधरं शरण्यं परं धाम उपगच्छति स्म।