यः यतिः भोजनात् पूर्वं पात्रं प्रक्षालयेत्, भोजनानन्तरं च तदपि जलैः शुद्ध्यति, स एव नियमे स्थितः स्यात्। भुक्त्वा स्वपात्रं न्यस्य, यात्रा-पर्याप्तं मात्रमेव संकल्प्य, न तु लोभेनाधिकं गृह्णीयात्। पात्रे यदा तृप्तिर्भवति, तदा तावता मात्रा यती सदा भिक्षां गृह्णीयात्। “भिक्षाम्” इति एकवारं उक्त्वा, मौनेन, आत्मसंयमेन, शुद्धभावेन च भुञ्जीत। आदित्याय अन्नं दर्शयित्वा, प्राचीं वा उदिचीं वा दिशं प्रती मुखं कृत्वा भुञ्जीत। आचम्य, ब्रह्माणं परमेश्वरं ध्यानयेत्। मनुः प्रजापतिः चत्वारि पात्राणि तपस्विनां न्यगाद्। दिनस्य संधिषु, विशेषतः अग्निसमीपे, सदा भगवन्तं चिन्तयेत्। सर्वभूतात्मा स तमसः परः स्थितः। सः पदार्थात् च आत्मनः च परः, आकाशवद्, अग्निवत्, शिवः च। अनादिं, अद्वैतं, आनन्दाश्रयं, गुणवन्तं च तं चिन्तयेत्। श्वेत-श्याम-रक्तरूपिणं, विश्वरूपिणं महेश्वरं चिन्तयेत्। आकाशे ईशानं देवमधिष्ठितं ध्यानयेत्। पुरातनं पुरुषं शम्भुं ध्यायन्, बन्धनात् विमुच्यते। परमाख्यं व्योम, सर्वभूतकारणं, चिन्तयेत्। ब्रह्मणो सूक्ष्मं सुखं, ये मुक्तिकामाः पश्यन्ति, तदपि चिन्तयेत्। आत्मसंयम्य, अनन्तं सत्यमीश्वरं चिन्तयन् उपविशेत्। यो महेश्वरस्य शासनं पालयति, योगैश्वर्यम् आप्नोति। ब्रह्मविद्यां साधयेत्, येन बन्धनात् विमुच्यते। पुनः परमसुखं, अक्षयज्ञानं च चिन्तयेत्। तस्मात्, स एव देवः परमात् स्थितः। यस्य अंशः परः, स एव देवो महेश्वरः। तेषां प्रत्येकं अपराधं प्रति, अनुक्रमेण प्रायश्चित्तं विधानं। शुद्धः सन्तपनोपवासमनुशास्त्रं, प्राणायामेन सह, आचरितव्यं। आश्रमं पुनः प्राप्त्वा, सावधानतया भिक्षाचर्यां कुर्यात्। तथापि, एषा वृत्तिः न अनुकरणीया, हि एषा आसक्तिः भयङ्करी। धर्मकामः भिक्षुः मिथ्यावचनं प्रकाश्य, विधानं कर्माचरेत्। एषा अन्यो हिंसायाः प्रकारः, आत्मज्ञाननाशनं प्रोक्तम्। परस्य धनं हृत्वा, जीवनं हन्ति। पुनः, पश्चात्तापं प्राप्य, चान्द्रायणव्रतमाचरेत्। पुनश्च पश्चात्तापेन, यत्नेन भिक्षाचर्यां कुर्यात्। कृच्छ्रातिकृच्छ्रं वा चान्द्रायणं वा, उभयं वा प्रायश्चित्तं कुर्यात्। दिवा त्रिरात्रोपवासं कृत्वा, शतं प्राणायामान् अपि साधयेत्। लवणस्य प्रत्यक्षभक्षणे, प्राजापत्यं शुद्धिं विधानम्। तस्मात्, महेश्वरं ज्ञात्वा, तस्य ध्यानं समाचरेत्। यः रात्र्यन्तरे परमं ब्रह्म, स एव महेश्वरः ज्ञेयः। तदेव अक्षरम्, अद्वैतम्, सूर्ये स्थितं परमं। आत्मसंयोगाख्ये तत्त्वे, स एव महादेवः स्मृतः। यः तमेव आत्मानं अन्विष्यति, सः परमं पदं आप्नोति। ये तं देवमपश्यन्ति, तेषां श्रमः निष्फलः।