यः द्विजमुखेन पूजां कुर्यात्, तस्य पुनर्जन्म न भवति। स्नानं कृत्वा, विधिवत् पूजां सम्पाद्य, पादप्रक्षालनादिकं सम्यक् कृत्वा, सः सर्वपापेभ्यः विमुक्तः परमं पदं प्राप्नोति। अमावास्यायां भक्तैः त्र्यक्षं देवम् अर्चयितव्यं; द्विजमुखेन पूजां कुर्वन् पुरुषः परमं स्थानं प्राप्नोति। तस्मिन्नेव दिवसे जनार्दनं प्रभुं यत्नेन पूजयेत्। तस्मिन्नेव दिने विष्णवे यत् दत्तं, तत् अनन्तं फलम् आवहति। तस्मिन्नेव दिवसे ब्राह्मणान् यत्नेन पूज्य तान् तुष्टिं योजयेत्। ब्राह्मणाभावे प्रतिमादिषु पूजां सम्पादयेत्। द्विजातिषु देवः सदा विशेषेण पूजनीयः। यः ब्राह्मणतेजः इच्छति, सः ब्राह्मणं पूज्येत; यः ब्रह्मैव इच्छति, सः ब्राह्मणं पूज्येत। यः कर्मसिद्धिं इच्छति, सः विनायकं पूज्येत। यः सर्वसंसारात् मोक्षं इच्छति, सः हरिं यत्नेन पूज्येत। सः विरूपाक्षं, सर्वेश्वरं, यत्नेन पूज्येत। यः भोगान् इच्छति, सः भूतेशं च केशवं च पूज्येत। यः तिलं ददाति, सः इच्छितं सन्तानं प्राप्नोति; यः दीपं ददाति, सः उत्तमं दृष्टिम् प्राप्नोति। गृहदाताः उत्तमानि वासस्थानानि प्राप्नोति; रजतदाताः उत्तमं सौन्दर्यं प्राप्नोति। वृषदाताः विपुलं ऐश्वर्यं प्राप्नोति; गोदाताः वृद्धनस्य लोकं प्राप्नोति। धान्यदाताः स्थिरं सुखं प्राप्नोति; विद्यादाताः ब्रह्मसायुज्यं प्राप्नोति। वेदविद्वद्भ्यः यः ददाति, सः मृत्युं प्राप्य स्वर्गं भुङ्क्ते। इन्धनदानेन पुरुषः तेजस्वी अग्निम् लभते। ब्राह्मणाय सदा हर्षेण, उत्तमेन भावेन दातव्यं। दाता रोगमुक्तः, सुखी, दीर्घायुषः भवति। यः छत्रम् अथवा पादत्राणं ददाति, सः तीव्रं दुःखं तरति। प्रत्येकं दानं गुणयुक्ताय पात्राय दातव्यं, अक्षयम् पुण्यम् इच्छन्। अयनादिषु कालेषु दत्तं दानम् अक्षयं भवति। नद्यां वनान्तरे च दत्तं पुण्यं अक्षयं भवति। अतः द्विजः विद्वान् ब्राह्मणं दद्यात्। मोक्षकामः प्रतिदिनं ब्राह्मणाय दानं दद्यात्। यः दानं निवारयति, पापी, पशुयोनिं प्राप्नोति। राजा तस्य सर्वं धनं हरित्वा राज्यात् निष्कासयेत्। यदि ब्राह्मणाः मृत्युम् आप्नुवन्ति, तदा तादृशः ब्राह्मणः निन्दनीयः। तं चिह्नित्वा राजा स्वराज्यात् निष्कासयेत्। सः पूर्वपापिभ्यः अधिकं पापी, नरके क्लिश्यते। यः सत्यनिष्ठः, दमयुक्तः, तस्मै श्रेष्ठद्विजः दातव्यः। मूढाय, दुश्चरित्राय, दशरात्रोपवासिन्यपि, दानं न दातव्यं। तेन पापेन सप्तपुर्वापरान् कुलान् दहति। तस्मै यत्नेन दानं दातव्यं, उपस्थितान् अतीत्य। उभौ स्वर्गं प्राप्नुतः; विपरीते, नरकं गच्छतः। सर्वेषु पाखण्डिषु, कश्चन वेदं धर्मं वा न जानाति। एवं धर्मशास्त्रे निर्दिष्टं, यः विधिपूर्वकं ब्राह्मणद्वारा पूजां, दानं च कुर्यात्, सः परमं पुण्यं, मोक्षं च प्राप्नोति; यः तद्विरोधं आचरति, सः पापं, दुःखं, नरकं च प्राप्नोति।