कूर्मपुराणम्

श्राद्धादिकेषु कर्मसु यः पुरुषः अधमं ब्राह्मणं हविर्दानाय च नियुक्तं करोति, तस्य हविः भस्मनि निपातितं इव निष्फलं भवति, तस्मात् तस्मै न हविः दातव्यम्। एवमेव, यः ऋचः न पठति, तस्मै हविः दत्तं फलम् दातुः न यथावत् लभ्यते। मृत्युः अनन्तरं, तस्य तादृशस्य कर्मणां संख्यायाः तुल्यं ज्वलन्तं कटुकं पिण्डं सः भक्षयति। यत्र तादृशाः अनर्हा ब्राह्मणाः हविः भक्षयन्ति, तत्र तद् हविः राक्षसी भवति, द्विजश्रेष्ठ। तादृशः दुष्टः ब्राह्मणः श्राद्धादिके कर्मणि न कदापि योग्यः। यः हिंसायाः वा बन्धनस्य वा जीविकां करोति, ते षट् ब्राह्मणबन्धवः एव। वेदं विक्रयन्ति ये, ताः श्राद्धादिके कर्मणि घोरं निन्द्याः। अनर्हे यजमानाय कर्मणि यजुर्वेदिनः ये, पतिताः कथिताः। वेदं अनर्हे शिक्षयन्ति ये, पतिताः एव। कापालिकाः, पाशुपताः, पाषण्डाः, तादृशाः च अन्ये ये, तेषां श्राद्धं निहितं न फलप्रदं भवति, इह वा परत्र वा। ये ब्राह्मणाः मिथ्या आश्रमं अभिमन्यन्ति, तेषां वंशः दूषितः ज्ञेयः। विधवा, चौरः, निर्बलः, नास्तिकः – तैः सह संतानोत्पत्तिः – दोषयुक्ता। गृहदाहकः, कूपभोजनकर्ता, सोमं विक्रयन्ति ये द्विजाः, पुनर्विवाहजः, व्याजकर्ता, ज्योतिषी, विकृताङ्गः, अत्यङ्गी, वीर्यविसृजः, मित्रद्रोही, निन्दकः, स्त्रीवशः, कुलच्छेदकः, शौचभ्रष्टः, यवदण्डस्पर्शी, समुद्रयायि, हन्ता, संधिभङ्गी, द्विजनिन्दकः – एते सर्वे श्राद्धादिके कर्मणि अपसार्याः। मित्रद्रोही, कपटी, अतिथिवंशदूषकः, ब्रह्मचिन्तनं परित्यजन्ति ये – ते अपसार्याः। यः ब्राह्मणः महायज्ञान् उपेक्षते, सः अतिथिवंशदूषकः। तमसः रजसः वशे स्थितः ब्राह्मणः अपि अतिथिवंशदूषकः। निन्दितं कर्म कुर्वन्ति ये, तान् अपि अपसार्याः। श्राद्धकर्मणि, सर्वे द्विजातयः सहिताः साधुभिः आमन्त्रितव्याः। यदि न शक्यते, तर्हि अनन्तरं दिवसे, विधिवत् गुणयुक्ताः आमन्त्रितव्याः। मनसि परस्परं चिन्तयन्तः, ते मनोजवेन समागच्छन्ति। वायुवत् भूत्वा, तत्र स्थित्वा, तदनन्तरं हविः भुक्त्वा, परमं पदं प्राप्नुवन्ति। सर्वे संयताः, ब्रह्मचर्यनिष्ठाः एव स्थेयुः। श्राद्धकर्त्ता भारं, मैथुनं, यात्रां, पाठं च वर्जयेत्। एवं न कुर्यात् चेत्, सः घोरं नरकं गच्छति, शूकरत्वं च प्राप्नोति। यदि पापतरं, तदा मलमध्ये कृमिः जायते। ब्राह्मणघ्नपापं लभते, पशुषु जायते। तस्य मासे पितरः भूमिपाकेन भोजनं कुर्वन्ति। तस्य मासे पितरः मलभोजनं कुर्वन्ति। श्राद्धकर्त्ता क्रोधरहितः, शौचानुष्ठानपरः, कर्मकुशलः, इन्द्रियनिग्रहवान् च भवेत्। दक्षिणाग्रभागात् जलं मूलेन सह अत्युत्तमं शुद्धं च आहरेत्। शुद्धं, एकान्तं स्थलम् गोमयेन लिप्त्वा स्थापयेत्। पितरः एकान्तस्थले दत्तं हविः सदा तुष्टाः भवन्ति। एवं श्राद्धकर्मणि विधिवत् योग्यैः द्विजैः सह, शुद्धभावेन, शौचेन, संयमेन च, पितरः संतुष्टाः भवन्ति, तुष्टिं च परमं लभन्ति।