एकदा धर्मनिष्ठः पुरुषः स्नानकर्मणि प्रवृत्तः पुष्पाणि, अक्षतान्, कुशान्, तिलांश्च, शुद्धं गोमयमपि सम्यक् संगृह्य स्नानस्य आरम्भं करोति। स प्रतिदिनं कूपे वा प्रवाहिण्यां वा नदीषु वा स्नानं कर्तव्यमिति निश्चित्य, यथाशक्ति पञ्च गोमयगुलिकाः गृह्णाति, पुनः स्नानं करोति। अधस्तात् त्रिभिः, शरीरं पादौ च षड्भिः गोमयगुलिकाभिः सम्यक् मार्जयति, एषा गोमयस्य मात्रा इति स्मरति, तेनाङ्गानि सम्यक् लेपयति। आचम्य, नियमानुसारं जलं पिबित्वा, एकचित्तेन स्नानं सम्पादयति। शुद्धचित्तः सः तदव्यक्तं नित्यं विष्णुम् ध्यानयन्, स्नानकाले नारायणं देवम् अनुस्मरन् स्नानं करोति। मुखं प्रक्षाळ्य, यदि मन्त्रज्ञानं अस्ति, तदा मन्त्रं जपति— "त्वं यज्ञः, त्वं वषट्कारः, त्वं आपः, ज्योतिः, रसं, अमृतं च।" अथवा सāvित्रीं मन्त्रं, अथवा अघमर्षणं सूक्तं पठति— "आपः प्रवहत यथा वचांसि।" सः जलमध्ये निमग्नः, अघमर्षणं त्रिवारं पठति, अथवा प्रणवस्य जपं करोति, अथवा हरिं स्मरति। जलमध्ये तद् त्रिवारं जपित्वा सर्वपापैः विमुच्यते। तद् जलं शिरसि स्थापयित्वा, सर्वदोषेभ्यः विमुक्तो भवति। अघमर्षणं सूक्तं सर्वपापापहं विख्यातम्। अभिषिक्त्वा, तमन्धकारनाशकं देवम् ईक्षते। हंसः शुद्धः, अस्य मन्त्रस्य, विशेषतः सāvित्रीस्य प्रभावेन, ज्ञायते। अनन्तरं सāvित्रीं पठेत्, एष जपयज्ञः इति प्रसिद्धम्। शतरुद्रीयं, अथर्वशीर्षं, आदित्यस्य स्तुतयः च यथाशक्ति पठनीयाः। उत्तिष्ठन्, सूर्यं निरीक्ष्य, एकचित्तेन जपं कुर्यात्। अक्षमालां धारयेत्, उत्तमं तु उत्तरदिक् उत्पन्नम्। जपे शिरः कण्ठं वा न चलयेत्, दन्तान् न दर्शयेत्। एकान्ते शुभस्थले जपं सम्पादयेत्। जनैः सह संभाष्य स्नानं कृत्वा, पुनः जपं कुर्यात्। यथाशक्ति सāvित्रीं मन्त्रान्, इच्छया पवमानीनि च पठेत्। अन्यथा विशुद्धचित्तः, शुचौ भूमौ वा कुशासन उपविश्य, शास्त्रानुसारम् आचमनं कृत्वा, यथाशक्ति स्वाध्यायं कुर्यात्। आरम्भे 'ॐ' इत्युक्त्वा, अन्ते 'नमः' इत्युक्त्वा, तुभ्यं हविर्यजेत्। तिलयुतं जलं पितृभ्यः श्रद्धया स्वस्ववेदविहितेन विधिना तर्पयेत्। ऋषीणां देवतानां च पितृणां च जलहस्तैः तर्पणं कुर्यात्। पितृतर्पणे दक्षिणेन यज्ञोपवीतेन स्वतीर्थेन भावपूर्वकं कुर्यात्। स्वमन्त्रेण देवतान् पुष्पैः, पत्रैः, वा जलेन पूजयेत्। अन्यानपि इच्छितान् देवतान् भक्त्या, कोपं विना, शीघ्रं विना पूजयेत्। सर्वाः आपः एव देवताः; तेनैव सम्यक् पूजिताः स्युः। श्रद्धया पुष्पाणि पृथक् पृथक् स्थापयेत्। तस्मात् सदा आद्यं, अनन्तं, मध्यरहितं, अन्तरहितं हरिं पूजयेत्। चतुर्वेदेषु न कश्चित् मन्त्रः एतेभ्यः द्वाभ्यः समः अस्ति। आत्मानं तस्मिन्नेव स्थितं, मनः तत्रैव लीनं, शान्तः सन्, "स विष्णुः" इति मन्त्रं जपेत्।