कूर्मपुराणम्

पापिष्ठेषु तु तेषां कर्मणां फलमाशु पतनमेव भवति। तस्मात् पञ्चरात्रपाशुपतमतयोः किञ्चिदपि वाचिकं पूजनं न कर्तव्यम्। द्विजातीनां निन्दायाम् अभिरताः ये जनाः, तेषां चिन्तनमपि मनसा न कर्तव्यम्। यः एवं आचरति, स पतति; अतः प्रयत्नेन तद्वर्जनं कार्यम्। विद्याप्रतिषेधः, नास्तिक्यम्, अनेकेन कोटिगुणेन महापातकं स्मृतम्। धर्मस्य उपेक्षायाः कुलानि हीनानि भवन्ति। ब्राह्मणविप्रतिषेधेन अपि कुलानि हीनानि भवन्ति। शास्त्रविरुद्धधर्माचरणेन कुलं शीघ्रं नश्यति; सदाचारविहीनानां मध्ये अपि कुलं नश्यति। शूद्राधिपत्ये देशे, अथवा पाखण्डिभिर्निर्भरे स्थले, वासो न कर्तव्यः। द्विजातिः, यावत् सागरयोर्मध्ये प्रदेशः, तत्रैव वसेत्; तत्रैव पुण्यतीर्थनदीनां प्रसिद्धदेशे निवासः योग्यः। अन्यत्र, न तु शुद्धस्थले, न च चाण्डालग्रामसमीपे वासः कर्तव्यः। अज्ञानिनः, गर्विनः, चाण्डालाः, चाण्डालवासिनः—एतेषां सह वासो न कर्तव्यः। यज्ञकर्म, अध्यापनम्, मैथुनम्, सहभोजनं—एतेषु एकादश दोषाः जातिसंकर इति कथ्यन्ते। तस्मात् जातिसंकरं सर्वथा परिहार्यं। यत्र भस्मना सीमाङ्कनं कृतं, तत्र जातिसंकरः न भवति। द्वारैः, स्तम्भैः, पन्थाभिः, षड्विधं पङ्क्तिविभागः निर्दिष्टः। अशौचकाले संवादो न कर्तव्यः, न च कस्यचित् प्राणेन्द्रिये स्पर्शः। पण्डितः सोमं नान्यस्मै दर्शयेत्। यदात्मनः अप्रियम्, तत् परेषां न कर्तव्यम्। श्रेष्ठो द्विजातिः, अप्सु तर्पणं अकुर्वते, अशुचये, तेषु न भाषेत। वेददेवयोः निन्दां परिहरेत्; तस्य न शास्त्रे प्रायश्चित्तं विद्यते। सः पुरुषः रौरवेनरके शतकोटियुगपर्यन्तं पच्यते। तस्मात् तादृशं श्रुत्वा कर्णौ पिधाय, दृष्टिं न दत्त्वा, तस्मात् निष्क्रान्तव्यम्। स्वजनैः सह विवादः कदापि न कर्तव्यः; तेन समानदोषः, मिथ्यावादेन द्विगुणं पातकं प्राप्नोति। अन्येषां मिथ्याभियोगिनः, स्वपुत्रान्, गाः, हन्तारः इति कथ्यन्ते। मिथ्याभियोगस्य न प्रायश्चित्तमस्ति, इति वृद्धैः उक्तम्। यद्वस्त्रगोप्तं, यदन्तर्निहितं, तत् न निर्दिशेत्। अशुचिः पण्डितः सूर्यं, चन्द्रं, ग्रहांश्च न पश्येत्। भोज्यदोषेण मलिनमुखः, नान्यस्मै भाषेत; न चावृतमुखः। न च बन्धनमुक्ताङ्गाय, न च उन्मत्ताय, न मद्यपाय। न च स्त्रियैः, याः छिन्द्युः, जृम्भयन्ति, यथेष्टमासीनाः स्युः, ताभ्यः संवादो न कर्तव्यः। मूत्रस्योपरि न प्रतिपद्येत, न तत्र तिष्ठेत्। दूषितं भोज्यं, मधु, घृतं, कृष्णाजिनस्थं हविः, एतानि न दद्यात्। क्रोधं न कर्तव्यम्; द्वेषरागौ परिहर्तव्यौ। मत्सरं, गर्वं, शोकं, मोहं च सर्वथा वर्जयेत्।