कूर्मपुराणम्

एवं दुष्टभावेन याचकः तस्य पुरुषस्य प्राणमेव हरति। ब्राह्मणस्य संपत्तिं कदापि न गृह्णीयात्, आपदधि अपि न; देवतानां संपत्तिं च यत्नेन सर्वदा परिहरेत्। अननुज्ञातं यद् गृह्यते, तद् चोरीति मनुः प्रजापतिः उक्तवान्। केवलं एकस्मात् जनात् अननुज्ञातं गृह्णीयात्, तद् न अनुमतम्। हे ब्राह्मणाः, केवलं धर्मार्थं तद् कर्तव्यम्, अन्यथा पतनं भवति। क्षुधया पीडिताः धर्मज्ञ ब्राह्मणाः केवलं तद् नियमेन कर्तुं शक्नुवन्ति, अन्यथा न। पापं संछाद्य व्रतेन, स्त्रीशूद्रान् मोहयति; यद् व्रतं कपटेन क्रियते, तद् राक्षसगणं गच्छति। तपस्विभ्यः यः चौर्यं करोति, पशुयोनिरेव स जातः। ते तु शीघ्रं पापकृत्यं पतन्ति, तस्य कर्मफलम् एतत्। पञ्चरात्रपाशुपतमतं न पूजयेत्, वाचिकेन अपि न; द्विजातीनां निन्दायाम् रमन्ते ये, तेषां चिन्तनं मनसि अपि न कुर्यात्। यः एवं आचरति, स पतति; तस्मात् यत्नेन तद् परिहरेत्। विद्याविरोधः, नास्तिकता, कोटिगुणं पापं उच्यते। कुलानि अधर्मेण हीनानि अपकृतानि भवन्ति; ब्राह्मणविग्रहात् अपकृतानि भवन्ति; शास्त्रविरुद्धधर्माचरणेन शीघ्रं कुलं विनश्यति; आचाररहितेषु अपि शीघ्रं विनश्यति। शूद्रराज्ये, अथवा पाखण्डिपूर्णे स्थले, न निवसेत्। द्वयोः समुद्रयोः मध्ये प्रदेशं विना, द्विजातिः अन्यत्र न वसेत्। तत्र, पुण्यनदीविशिष्टे भूमौ, द्विजातिः वासं कुर्यात्। अन्यत्र तीर्थे, अथवा चाण्डालग्रामसमीपे, न वसेत्। अज्ञैः, गर्वितैः, चाण्डालैः, चाण्डालवासिभिः सह, न वसेत्। यज्ञकर्म, शिक्षणं, मैथुनं, सहभोजनं—एतेषु जातिसंकरस्य एकादश दोषाः कथिताः। तस्मात् जातिसंकरं सर्वयत्नेन परिहरेत्। यत्र भस्मना सीमारेखा कृतः, तत्र जातिसंकरः न भवति। पंक्तिः षड्विधा विभज्यते—द्वारैः, स्थम्भैः, पन्थानैः। अशौचकाले संवादं न कुर्यात्, न च स्पर्शं प्राणस्थले। विद्वान् चन्द्रमसं अन्यस्मै न दर्शयेत्। यद् आत्मनः अप्रियं, तद् अन्यस्मै न कुर्यात्। श्रेष्ठद्विजातिः अपानप्रदानं न कृतवान्, अशौचवत्सु च, संवादं न कुर्यात्। वेददेवताः निन्दां यत्नेन परिहरेत्। तस्य, शास्त्रे प्रायश्चित्तं न विद्यते, हे श्रेष्ठमुने। रौरवे नरके शतकोटियुगं पच्यते। तानि दृश्यं कर्णौ आवृत्य, दृष्टिं न कृत्वा, तत्रतस्तः गच्छेत्। स्वजनैः विवादं कदापि न कुर्यात्। तेन समदोषी भवति, मिथ्यावादेन द्विगुणं दोषं प्राप्नोति। मिथ्याभियोगेन स्वपुत्रान्, स्वपशून्, हन्तारं वदन्ति।