कदापि कovidāra-kapittha-vृक्षयोः अधः अध्ययनं न कर्तव्यम्। यदि आचार्यः मृतः स्यात्, तदा त्रिरात्रं अशौचं विधीयते। तस्मिन् काले राक्षसाः विघ्नं कुर्वन्ति, अतः तादृशे समये अध्ययनं त्याज्यम्। तथापि, अध्ययनारम्भे, क्रियान्ते, यज्ञमन्त्रेषु च अध्ययनं अनुमन्यते। अष्टकादिवसेषु वा प्रबलवातकाले च अध्ययनं शक्यम्। अन्येषु धर्मशास्त्रेषु उत्सवदिने एते नियमाः न विधीयन्ते। एष धर्मः प्राचीनकाले ब्रह्मणा शुद्धचित्तैः ऋषिभ्यः उद्घोषितः। यः एवं मोहितः वेदबाह्यः च स्यात्, तं द्विजातिभिः न संबोधितव्यम्। केवलं पाठमात्रे स्थितः जनः, स गोः पङ्के पतति। अर्थवित् अपि शूद्रवत् आचरन् पात्रता न प्राप्नोति। यः विनीतः स्यात्, तं शरीरत्यागपर्यन्तं सेवेत। सदा ब्रह्मनिष्ठः, धीरः, निरन्तरं अध्ययनं कुर्यात्। नियमयुक्तः, भस्मस्नानरतः, सततं अभ्यासं कुर्यात्। यत् दिव्यः स्वायम्भुवो मनुः प्रोक्तवान्, तदनुष्ठाय सः परमं शुभं निर्मलम् अवस्थां प्राप्नोति। अध्ययनं कृत्वा, अर्थं ज्ञात्वा, ततः श्रेष्ठः द्विजः स्नानं कुर्यात्। व्रतानि समाप्य, आत्मसंयम्य, समर्थः सन्, स्नानाय योग्यः भवति। द्वौ यज्ञोपवीतौ, जलं, कुम्भं च धारयेत्। सुवर्णकुण्डलयुक्तः, वेदवित्, छिन्नकेश-नखः, शुचिः च भवेत्। सुवर्णं विना, अब्राह्मणः रक्तमाल्यं न धारयेत्। यदि सामर्थ्यमस्ति, पुरातनं मलिनं वा वस्त्रं न धारयेत्। पादत्राणं, माल्यं, उपानहः च न धारयेत्। वामस्कन्धोपरी वस्त्रं न धारयेत्, विकृतवस्त्रं च न धारयेत्। यथायोग्यलक्षणयुक्तं, निर्दोषोत्पत्तियुक्तं वस्त्रं धारयेत्। ब्राह्मणः सुशीलां शुद्धां पत्नीं वरणीयाम्। यत् निषिद्धं, तत् सर्वदा परिहर्येत्। त्रिसंस्कारदिवसवत् सदा ब्रह्मचारी भवेत्। गृहस्थः दिक्षितः व्रतानि शौचानि च सदा आचर्येत्। यः एवं न करोति, स शीघ्रं भीषणं नरकं पतति। गृह्यकर्माणि सायंप्रातः पूजनं च कुर्यात्। देवतानाम् उपसंवेशनं, पत्नीसम्प्रदायं च कुर्यात्। स्वकल्याणाय सदा सर्वभूतेषु दया कुर्यात्। वस्त्रे, वचने, चित्ते च सदा साम्येन आचर्येत्। तमेव आचारं सेवेत्, अन्यं कदापि नान्विच्छेत्। तेन धर्ममार्गं प्राप्नोति, तं पालयन् न पतति। यः सत्यवादी जितक्रोधः स्यात्, स ब्रह्मसंयोगाय पात्रः। अनसूयुः, मृदुः, आत्मसंयतः गृहस्थः मरणानन्तरं वर्धते। सावित्र्यभ्यासनिष्ठः, पितृयज्ञरतः गृहस्थः मुच्यते। संयमी, यज्वा, देवभक्तः ब्रह्मलोके पूज्यते। सः प्रतिदिनं भक्त्या यत्नेन देवतानां पूजनं कुर्यात्।